Dodał admin, 2008-02-21

Odżywianie się jest jedną z niezbędnych czynności życiowych organizmu ludzkiego. Jednak zaburzenia łaknienia występujące u niektórych ludzi stanowią poważne zagrożenie dla równowagi

i podkopują emocjonalne zdrowie jednostki.Osoba dorosła zjada średnio około 14kg tygodniowo, ale jej waga przez wiele lat prawie nie ulega zmianie. Pokarm zostaje zamieniony na energię i składniki odżywcze, a resztki usunięte z organizmu. Wszyscy musimy się odżywiać w celu zapewnienia sobie energii, dzięki której pracują podstawowe narządy- np. serce i wątroba- oraz dla podtrzymania procesów wzrostu i regeneracji komórek i tkanek. Pokarm zawiera także witaminy i składniki mineralne, substancje niezbędne dla zdrowia.
Ile jeść?
Ilość pokarmu, jakiej potrzebuje indywidualny organizm, nie jest stała. Osoba wykonująca ciężką pracę fizyczną, jak robotnik budowlany czy zawodowy sportowiec, może potrzebować dwa razy więcej energii dziennie niż pracownik biurowy. Noworodek potrzebuje dwa razy więcej energii, proporcjonalnie do masy ciała, od dorosłego człowieka, ponieważ bardzo szybko rośnie. Musi także otrzymywać więcej witamin i składników mineralnych, żeby obronić się przed zagrażającymi życiu infekcjami.
Ludzki organizm jest jak palenisko- paliwo (pokarm) zostaje spalone i wydziela się energia w postaci ciepła. Wartość energetyczna pokarmów mierzy się w kaloriach lud dżulach, czyli jednostkach ciepła. Jeśli dostarczamy organizmowi więcej paliwa niż potrzebujemy, magazynuje on nadmiar energii w postaci tkanki tłuszczowej i wobec tego przybieramy na wadze. Jeśli dostarczamy organizmowi za mało paliwa, spalamy zapasy tłuszczu i zaczynamy tracić na wadze.
Każdy człowiek, który przekracza idealną masę ciała o ponad 20%, jest uważany za otyłego. W krajach rozwiniętych dotyczy to jednego na pięciu mężczyzn i jednej na trzy kobiety. Otyłość może prowadzić do poważnych zaburzeń, takich jak złe krążenie krwi, zawały serca, udary, cukrzyca i zaburzenia pracy nerek. U mężczyzn otyłość skraca przeciętną długość życia o jedną szóstą. Czasem, choć bardzo rzadko przyczyną dużej otyłości są problemy zdrowotne. Niedoczynność gruczołu tarczycy czy nadczynność gruczoły nadnerczy mogą powodować przybranie na wadze, podobnie jak jeszcze rzadziej występujące choroby wrodzone, polegające na zaburzeniach równowagi hormonalnej i wadach urodzeniowych, które negatywnie wpływają na regulację apetytu.

Przejadanie się
W pewnym stopniu otyłość możę występować u kilku pokoleń tej samej rodziny. Przyczyną bywa dziedzictwo genetyczne- niektórzy ludzie są po prostu bardziej podatni na tycie niż inni. Jednak dużo częściej otyłość ma swoje źródło w :dziedziczeniu” złych nawyków żywieniowych kultywowanych w rodzinie- jadanie posiłków bogatych w wysokokaloryczne tłuszcze i cukry, podjadanie między posiłkami ciastek, herbatników \, chipsów i czekolady oraz popijanie tego sporą ilością słodkich napojów, czy w przypadku dorosłych, winem i piwem.
Wiadomo, ze w wielu przypadkach czynniki emocjonalne odgrywają równie znaczącą rolę, czasami w stopniu tak wielkim, że prowadzą do zaburzeń odżywiania w postaci okresowego pochłaniania bardzo dużej ilości pokarmu. Każdy człowiek jest w depresji, często pociesza się jedzeniem., wskutek czego je za dużo- i tyje. Otyłość może być kolejną przyczyną depresji i w ten sposób powstaje zamknięte koło.
Każda otyła osoba, która chce zrzucić zbędne kilogramy i pozostać szczupłą, musi podjąć decyzję o całkowitej zmianie nawyków jedzeniowych. Powinno się zasięgnąć porady lekarza w zakresie wyboru właściwej diety dla zmniejszenia wagi bez porzucania rozsądnych i zdrowych sposobów odżywiania się.