Dodał Administrator,

Otwarcie stałej ekspozycji Muzeum zamku i szpitala wojskowego na Ujazdowi,

Dwór królewski, którego lokalizacja pokrywa się z obecnym Zamkiem Ujazdowskim, zbudowano na terenie Jazdowa w latach 70. XVI wieku. Inicjatorką jego wzniesienia była Anna Jagiellonka, żona Stefana Batorego. Okres przełomowy dla Zamku Ujazdowskiego przypada na lata panowania Zygmunta III Wazy, który po przeniesieniu w 1596 roku stolicy z Krakowa do Warszawy, wybrał na tymczasową siedzibę drewniany dwór ujazdowski. Po modernizacji w pierwszych latach XVII wieku budowla ta rozplanowaniem i kompozycją nawiązywała do renesansowej architektury włoskiej, będąc przykładem tzw. villa suburbana. Historyczną szansą dla Zamku Ujazdowskiego stał się okres panowania Stanisława Augusta Poniatowskiego, który przeznaczył zamek na prywatna rezydencję. W 1764 roku podjęto kolejną przebudowę budynku i realizację wielkiego założenia przestrzennego przed zamkiem. Około 1772 roku monarcha, pochłonięty całkowicie realizacją pobliskich Łazienek, kazał wstrzymać przebudowę Zamku Ujazdowskiego i przeznaczył go na koszary Gwardii Pieszej Litewskiej. W 1792 roku w Zamku Ujazdowskim umieszczony został na stałe szpital wojskowy. W wyniku działań wojennych w 1945 roku wnętrza Zamku Ujazdowskiego uległy całkowitemu wypaleniu; zachowały się natomiast mury, które pochopną decyzją władz zostały zrównane z ziemią w 1954 roku. W latach 70. ubiegłego wieku postanowiono Zamek Ujazdowski wybudować na nowo według projektu prof. Piotra Biegańskiego, pierwotnie planując ulokowanie tu Recepcji Rządowej, a później siedziby Rady Wzajemnej Pomocy Gospodarczej (RWPG). W wyniku zmian politycznych w 1981 roku zapadła ostateczna decyzja o przekazaniu Zamku Ujazdowskiego środowisku artystów. Od 1985 roku w murach zamku mieści się i działa Centrum Sztuki Współczesnej.

Więcej na culture.pl