Dodał admin, 2007-08-06

Nauka o polityce ma prawo i obowiązek zajmować się tymi treściami. Z drugiej strony jest to nauka głęboko humanistyczna, bo ma obowiązek służyć ludziom. Ma tez prawo wyrażać oceny.... (Jezebel)

Potoczna wiedza o polityce wyrasta z potocznego doświadczenia ludzi.
Chodzi tutaj o doświadczenie rządzących i rządzonych. Doświadczeń osobistych i zbiorowych, a więc ogólnoludzkich.
Potoczna wiedza polityczna jest utrwalona w języku o polityce.
Porządkuje przekonania i uogólnienia. Będzie mieć wyraz w naukowej refleksji o polityce.

Czym jest polityka ?
Potocznie to:
1. Sztuka osiągania pewnych celów.
2. Sztuka kierowania sprawami publicznymi.
Warianty:
• jako sztuka dochodzenia do kompromisu między grupami o różnych interesach w celu osiągnięcia wspólnych założeń
• to sztuka kolektywnego tworzenia możliwego do przyjęcia systemu społecznego.
Mówi się o polityce socjalnej, penitencjarnej, ekonomicznej itp.
Jak to ująć ogólnie?
Ogólnie przez politykę rozumie się działalność wytyczoną przez ośrodek decyzji sformalizowanej grupy społecznej zmierzającej do realizacji ustalonych celów za pomocą określonych środków.

Polityczną sferę życia społecznego tworzą:
1. Działania różnych podmiotów (rządzący, ruchy polityczne itp.), które albo regulują współżycie jednostek i grup należących do danej społeczności a także stosunki z innymi narodami, bądź kształtują program działań regulacyjnych.
2. Społeczno – subiektywny regulator tych działań (różne formy świadomości politycznej) np. ideologie polityczne, wartości polityczne itp.
3. Struktury organizacyjne w których działania owe są podejmowane.
Teoria polityki objaśnia rolę środków publicznej regulacji w życiu społecznym.
Cechą immanentną polityki jest udział świadomości i zaangażowania.
Świadomość w tym kontekście to przynajmniej bierne wyrażenie zgody na przekształcenie jednej sytuacji w drugą, natomiast zaangażowanie to dobrowolne uczestnictwo i uznanie treści działań za słuszne lub za zgodne z interesem działającego.
Dla epistemologii (nauki o polityce) treści te są obojętne. Mogą być z goła nieludzkie (treści jak np. faszyzm, stalinizm).

Czy mogą być przedmiotem dyscypliny socjologii polityki ?
Nauka o polityce ma prawo i obowiązek zajmować się tymi treściami. Z drugiej strony jest to nauka głęboko humanistyczna, bo ma obowiązek służyć ludziom. Ma tez prawo wyrażać oceny.
Dla działalności ekonomicznej XIX w powstał model homoeconomicus (człowiek gospodarujący). Był spadkobiercą liberalnej doktryny ekonomicznej. Główny przedstawiciel to Smith, który specjalizował się w produkcji i zbijaniu kapitału.
Przedmiot poznania socjologii jest szeroki bo rozległe są dziedziny stosunków zachodzących między ludźmi. Istnieje też cała gama metodologii socjologii. Można je zastosować do nauki o polityce.
Max Weber – pokazuje związki socjologii i polityki.
Durkheim i Znaniecki – badali i pisali o sprawach, które można odnieść do polityki.