Dodał Administrator,

Bravo to jedna z bardziej genialnych nazw w historii motoryzacji. Nacechowana pozytywnie już raz przyniosła szczęście Fiatowi w postaci tytułu Car Of The Year.

To wielki dzień. Pokażemy, że potrafimy robić nie tylko małe auta, ale i kompakty. Bardzo dobre kompakty. Dlatego wieszamy poprzeczkę tak wysoko. Niech teraz nasi konkurenci martwią się, jak do niej doskoczyć - mówił jesienią 2001 r. Roberto Testore o nowym modelu, który - jak zapewniał - odmieni wizerunek koncernu i jego losy.
I rzeczywiście. Niebawem koncern stanął na krawędzi bankructwa. W ciągu czterech lat stracił prawie 8 mld euro, a jego akcje zyskały status śmieciowych. Testore odszedł w niesławie, a jego następca nie od razu zorientował się, w czym tkwił błąd. Stilo nie był jedyną wpadką Fiata, ale z pewnością jedną z bardziej dotkliwych. Przypomnijmy: kosztem 850 mln euro wyprodukowano auto, które miało zawstydzić Golfa. Wyglądem, jakością i wyposażeniem. Pod hasłem "zaczynamy od czystej kartki" wydano walkę skojarzeniom. Powstało auto przedziwne. Wyposażone jak limuzyna wyższej klasy (m.in. w czujnik zbliżeniowy, tempomat z radarem i skrzynię Selespeed) oraz wyglądające bez mała jak niemiecki hełm. Rozeźlony złośliwym powiedzonkiem Fehler in alle Tailer (co można przetłumaczyć jako "dokumentnie spartaczony"), Testore dopilnował, by każdy egzemplarz przechodził aż 235 kontroli jakości. Zmieniono nawet nazwę: Bravo/Brava zastąpiono taką, która - o ironio - podkreślała styl (po polsku), stile (włosku), style (niemiecku) i estilo (hiszpańsku i portugalsku). Dwie wersje nadwozia miały zanęcić indywidualistów (3-drzwiowa) i głowy rodzin (5-drzwiowa). Wysoka cena miała zilustrować prawdę, że jakość kosztuje. A Michael Schumacher i Rubens Barrichello (wykorzystani za ciężkie pieniądze w reklamach) zaświadczyć, że całość godna jest zachwytu asów Formuły 1.

Więcej na auto.gazeta.pl