Dodał admin, 2008-02-21 Autor / Opracowanie: Agnieszka Michałek

Głównym zagrożeniem dla życia i zdrowia człowieka oraz fauny i flory są związki organiczne pochodzenia antropogennego.

W produkcji związków organicznych prawie 1/3 z nich trafia do naszego środowiska, głównie do zbiorników wodnych. Znaczny udział wśród tych związków mają pestycydy ze względu na powszechność stosowania, trwałość środowisku, a także toksyczne właściwości.
Podstawowym zadaniem pestycydów jest niszczenie (zabijanie) form życia niekorzystnych lub szkodliwych dla człowieka. Jednym z założeń jest pełna wybiórczość działania tj. niszcząca –dla niepożądanych form , oraz nie szkodliwa dla człowieka i pożytecznych zwierząt, owadów i roślin. Niestety w praktyce okazało się to niemożliwe. Większość przeprowadzonych badań wykazała szkodliwy wpływ pestycydów na większość żywych organizmów, w tym także ludzi.
Zarówno człowiek , jak i wszystkie inne organizmy żywe są w znacznym stopniu narażone na działanie różnych dawek pestycydów. Dlatego też, związki te kwalifikujemy w kategorii toksycznych. Pestycydy należą do związków  chemicznych pochodzenia naturalnego (roślinne) oraz  syntetycznego – stosowanego do zwalczania pasożytów człowieka, zwierząt hodowlanych, a także roślin. Niektóre z nich są używane do regulacji wzrostu roślin i zwalczania chwastów. Inne z nich są stosowane w leczeniu różnych chorób. Jednak w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego służą przede wszystkim komarów które to są nosicielami „malarii”
Większość pestycydów jest wysiewana bezpośrednio do gleby lub rozpylana nad polami uprawnymi i lasami .Tym  samym trafiają bezpośrednio do środowiska, głównie do wody- poprzez:
•    przenikanie przez glebę
•    spływ powierzchniowy
•    wraz ze ściekami miejskimi (fungicydy  bakteriocydy)
•    podczas bezpośredniego stosowania pestycydów do zwalczania roślin wodnych i owadów.

Ważną drogą transportu pestycydów, są opady atmosferyczne, które w znacznej mierze powiększają obszar skażenia zbiornika wodnego. Skażeniu ulegają również organizmy żyjące w tym zbiorniku tj. ryby, skorupiaki. Znaczne ilości tych związków stwierdzono w tkankach ludzkich oraz w glebie. Są to związki które możemy podzielić pod względem trwałości w środowisku na:
•    bardzo trwałe 18m-cy
•    nietrwałe >6m-cy
•    szybko znikające do 3m-cy
Rozkład pestycydów zachodzi na drodze biochemicznej (działalność bakterii), fitochemicznej (rozkład pod wpływem światła słonecznego), chemiczne (utlenianie, redukcja).
W wielu przeprowadzonych badaniach, stwierdzono iż produkty rozpadu mogą być bardziej toksyczne niż związek wyjściowy. Wiele pestycydów posiada zdolność „bioakumulacji” w organizmach żywych, może to doprowadzić do biologicznego zwielokrotnienia pestycydów przez działanie łańcucha pokarmowego. Szczególnie niebezpieczne jest to dla ogniw znajdujących się na końcu łańcucha pokarmowego, takich jak drapieżnik i człowiek. W raz z pokarmem przyjmują dużą dawkę wzbogaconych zanieczyszczeń. Pestycydy stanowią jedną z najbardziej toksycznych grup, z jakimi człowiek ma kontakt. Ich toksyczność wobec organizmów żywych jest bardzo różna, zależna od samego organizmu w warunkach środowiskowych oraz rodzaju, formy, i sposobu podawania pestycydu. Pomimo iż  nowoczesny przemysł wprowadza do produkcji coraz mniej toksyczne środki ochrony roślin, to niestety nie wyprodukowano do tej pory preparatu , który byłby całkowicie nieszkodliwy dla zdrowia ludzi i zwierząt. Uważam więc, że powinniśmy zwracać szczególną uwagę na to jakie środki ochrony roślin stosujemy. To one  w głównej mierze są odpowiedzialne za nasz stan zdrowia, większość z nich jest rakotwórcza .Niestety w dzisiejszych czasach producenci żywności stawiają na ilość i  dobrą jakość , nie zważając na to jak niekorzystny wpływ ma to na nasze zdrowie. Zapamiętajmy „pestycydy są szczególnie niebezpieczne dla naszego zdrowia”.