Dodał admin, 2007-10-28 Autor / Opracowanie: Barbara Świeciak

Metoda lecznicza, forma elektroterapii polegająca na wprowadzeniu cząstek obdarzonych ładunkiem elektrycznym - jonów - do organizmu przez skórę lub śluzówkę z pomocą odpowiedniego urządzenia

Już ze starożytności, sięgając XVIII w. pochodzą pierwsze wzmianki o próbach wykorzystania elektryczności w celach leczniczych, wówczas gdy Luigi Galvani, profesor anatomii, opisał w 1791r. skurcz mięśnia żaby wywoływany działaniem elektryczności. Aleksandro Volta kontynuując doświadczenie Galvaniego, zbudował pierwsze ogniwo elektryczne. Elektrolecznictwo, w którym do leczenia wykorzystuje się prąd stały oraz prądy impulsowe małej i średniej częstotliwości jest działem fizykoterapii. Niektóre zabiegi fizykalne oddziałują bezpośrednio na funkcje życiowe komórki, usprawniając je. W ten sposób pobudzają naturalne możliwości naszego organizmu do walki z chorobą. Organizm człowieka przewodzi prąd, ponieważ składa się z dużej ilości płynów, głównie wody i cząsteczek o ładunkach elektrycznych (jony i elektrolity). Podczas zabiegów z użyciem prądu stałego, używa się dwóch różnie naładowanych biegunów ? ? oraz ?-?, czyli elektrod. Dzięki temu powstaje obieg zamknięty prądu.
Do zabiegów wchodzących w skład elektroterapii, wykorzystywanych w gabinetach kosmetycznych zalicza się m.in. jontoforeza. Jest to zabieg, polegający na wprowadzeniu do tkanek siłami pola elektrycznego jonów działających leczniczo. Jony gromadzą się na granicy naskórka i skóry właściwej, skąd zostają odprowadzone z prądem krwi w głąb ustroju. Mechanizm leczniczego działania jontoforezy zależy od wpływu bieguna źródła prądu stosowanego w zabiegu jontoforezy na tkanki, rodzaju jonów, a także od oddziaływania odruchowego na narządy głębiej położone. Zabiegi jontoforezy są stosowane często w leczeniu wielu schorzeń ogólnoustrojowych, jak również dermatologicznych. Większość tych zabiegów wykonuje się pod ścisłą kontrolą lekarza i nie należą one do zakresu działalności kosmetyki. Ze względów kosmetycznych, najwięcej uwagi poświęcono jontoforezie skóry twarzy.
Podstawowymi wskazaniami do przeprowadzenia jontoforezy są:
• nerwobóle,
• rozszerzone naczynia włosowate,
• zwiotczenie mięśni,
• zwiotczenie skóry,
• obwodowe porażenia,
• blizny,
• zaburzenia krążenia obwodowego,
• utrudniony zrost kostny,
• uczulenia,
• rądzik pospolity,
• trądzik różowaty.Do przeciwwskazań do wykonania jontoforezy głównie należą:
• ropne stany zapalne skóry i tkanek miękkich,
• opne stany okołozębowe,
• opne stany migdałków,
• stany gorączkowe,
• ostre procesy zapalne i infekcje ogólne,
• zakrzepy,
• zakrzepowe zapalenie żył,
• zagrożenia zatorami,
• wszczepiony rozrusznik serca,
• daleko posunięta miażdżyca,
• wypryski i uszkodzenia skóry,
• ciąża.