Dodał admin, 2007-08-07

Cooley od dzieciństwa był idealistą, dlatego uważał, ze jego praca badawcza powinna przyczyniać się do reform społecznych, obrony przed załamaniem systemu ekonomicznego, politycznego... (Jezebel)

Charles H. Cooley nazywany jest jednym z ojców psychologicznego, humanistyczne-go nurtu w światowej socjologii. W swej twórczości poruszał problemy społeczeństwa, jed-nostki, rozwoju osobowości, analizy grup pierwotnych i. in.
Będąc zarówno socjologiem, jak i filozofem społecznym zajmował się „koniecznością takiego świadomego kształtowania przyszłości, aby rozwój cywilizacji pociągał za sobą jak najmniejsze koszty społeczne”.

ŻYCIE I TWÓRCZOŚĆ
Cooley urodził się 17 sierpnia 1864r. jako czwarte dziecko Thomasa McIntyre
Cooley’a i Mary Elizabeth Horton. Jego ojciec był wybitnym teoretykiem i historykiem pra-wa konstytucyjnego, bardzo znanym profesorem University of Michigan a Ann Arbor; dlate-go młody Charles przez wiele lat pozostawał w cieniu swojego ojca.
Jako dziecko był bardzo wątły i chorowity. Ponadto nadzwyczajna wrażliwość i nie-śmiałość utrudniała mu kontakty z rówieśnikami. Było to powodem odizolowania się
Cooley’a ze świata ludzi i wytworzenia przez niego wewnętrznego świata wypełnionego bo-haterami książek i marzeń.
W wieku 16 lat wstąpił do college’u Univerity of Michigan w Ann Arbor, gdzie stu-diował inżynierię, mechanikę i ekonomię, a ponadto historię, filozofię literatury oraz grekę, łacinę, francuski i niemiecki. Wtedy właśnie zainteresował się psychologią społeczną i socjo-logią. Zaczął też prowadzić dziennik, w którym zapisywał fakty ze swojego życia, przemyśle-nia, plany czy notatki z lektur.
Studia Cooley’a trwały aż siedem lat, co było spowodowane jego złym stanem zdro-wia. Aby wzmocnić organizm podróżował, spacerował, a także odbywał ekspedycje badaw-cze, m.in. do Kolorado, Północnej Karoliny. Cooley odwiedził także Europę (Niemcy, Szwaj-carię, Holandię, Wielka Brytanię). W czasie tych podróży poznał kraje i kultury, które zain-spirowały go do zagłębienia się w problematykę społeczną. Szczególnie jednak zainteresowa-ła go sytuacja polityczna i ekonomiczna Ameryki lat.80 XIX w., dlatego w 1884r. powrócił do Ann Arbor, podjął ponownie studia i w 1887r. zdobył dyplom w dziedzinie inżynierii.
Wreszcie zaczęły się konkretyzować jego zainteresowania, zaczął czytać książki
o tematyce społecznej, szczególnie autorstwa popularnego wówczas Herberta Spencera. Spodobał mu się jego ewolucjonistyczny pogląd na strukturę społeczną, jednak nie podzielał zdania Spencera na temat mechanistycznego aspektu filozofii społecznej. W 1889r. Cooley chciał podjąć studia doktoranckie, gdyż stwierdził, że kariera naukowa odpowiadałaby mu najbardziej, jednak za namową ojca podjął pracę jako urzędnik w Międzystanowej Komisji Handlu w Waszyngtonie, a następnie w Biurze Spisu Powszechnego, gdzie zajmował się pro-blemem transportu. Praca Charlesa Hortona miała charakter statystyczny, jednak on był zain-teresowany także aspektem ekonomicznym i socjologicznym tego zagadnienia. W rezultacie w 1890r. wydał tekst pt. „Społeczne znaczenie kolei ulicznych”, a następnie pracę pt. „Staty-styka kolei ulicznych w Stanach Zjednoczonych”.
Cooley od dzieciństwa był idealistą, dlatego uważał, ze jego praca badawcza powinna przyczyniać się do reform społecznych, obrony przed załamaniem systemu ekonomicznego, politycznego, systemu wartości. Poprawy warunków upatrywał w dobrej komunikacji spo-łecznej i współdziałaniu klas społecznych.
W 1894r. uzyskał stopień naukowy doktora dzięki pracy „Teoria transportu” zalicza-nej do dziedziny ekologii społecznej. W 1895r. został wykładowcą socjologii na rodzimym uniwersytecie i jego kariera nabrała szybszego tempa (w 1899r. został adiunktem, w 1904r. – docentem, a w 1907r. profesorem), „uznanie i prestiż na własnym uniwersytecie, sława i auto-rytet w środowisku socjologicznym oraz pieniądze (...) nadeszły na tyle wcześnie, aby pozwo-lić mu się nimi cieszyć”.