Dodał admin, 2007-12-02 Autor / Opracowanie: Studentka_1984

Koszty banku można rozpatrywać jako sumę kosztów stałych oraz kosztów zmiennych. Koszty stałe, czyli niezmienne, mają taki charakter do określonego poziomu aktywów banku.

 Są to, więc koszty względnie stałe. Po przekroczeniu określonego poziomu aktywów rosną skokowo, by znów być kosztami względnie stałymi. Taki charakter maja w banku koszty działania i amortyzacja. Koszty zmienne to koszty zmienne na jednostkę produkcji. W przypadku banku zmienność kosztów to zmienność na jednostkę aktywów. Finansowanie aktywów wymaga pozyskania pasywów w postaci depozytów, a więc ponoszenia kosztów w postaci odsetek, których wielkość rośnie liniowo wraz z wielkością aktywów. Przychód z tytułu odsetek jako element wyniku finansowego jest też wielkością proporcjonalną do wielkości aktywów. Koszty zmienne odsetkowe powstają dopiero, gdy fundusze własne nie wystarczają na finansowanie aktywów. Przychody i koszty odsetkowe rosną proporcjonalnie do wzrostu wielkości aktywów.
Zysk banku jest równy 0, gdy koszty ogółem są równe przychodom ogółem. Po przekroczeniu tego punktu rosnące przychody odsetkowe generują rosnący zysk. Punkt krytyczny przychodów, ( przy którym następuje zrównanie przychodów odsetkowych z kosztami stałymi) = [(koszty działania – prowizje)/aktywa dochodowe]*100. Oznacza on minimalną marżę jako narzut do kosztów pozyskania depozytu dla aktywnych produktów bankowych.

Podstawa opodatkowania, koszty uzyskania przychodu.
„DOCHODEM jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym, jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów różnica jest stratą”.
KOSZTAMI UZYSKANIA PRZYCHODÓW są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodu. Celem wydatków uznawanych za koszty uzyskania przychodu powinno być osiągnięcie przychodu, a nie jakikolwiek wydatek. Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki, które:
•    pozostają w bezpośrednim związku z przychodem, przy czym uprawdopodobnienie tego związku spoczywa na podatniku (banku),
•    zostały rzeczywiście poniesione i są udokumentowane.
Konsekwencją nie zaliczenia wydatku do kosztu uzyskania przychodu jest zwiększenie kwoty naliczonego podatku w wysokości:
KWOTA WYDATKU  OBOWIĄZUJĄCA STAWKA PODATKU DOCHODOWEGO.
Jednym z elementów kosztów uzyskania przychodów jest amortyzacja. Stopy amortyzacji ustaliła ustawa, która również określa składniki majątku podlegające amortyzacji.
NIE SĄ kosztami uzyskania przychodów wszelkie rezerwy na koszty przyszłych okresów (rezerwy międzyokresowe bierne). Natomiast poniesione nakłady (zapłacone) pomniejszają podstawę opodatkowania bez względu na moment zaliczenia do wyniku.
Należności zagrożone, rezerwy celowe a podatek.
Obowiązek tworzenia rezerw celowych w bankach wynika z ustawy o rachunkowości oraz regulacji w sprawie zasad tworzenia rezerw na ryzyko związane z działalnością banków oraz ustawy Prawo bankowe. Nie wszystkie te rezerwy, tworzone zgodnie z przepisami prawa bankowego i zasadami rachunkowości (prawa bilansowego), są kosztem uzyskania przychodów dla celów podatku dochodowego.
Kosztem uzyskania przychodów jest rezerwa na ryzyko ogólne, służąca pokryciu ryzyk związanych z prowadzeniem działalności bankowej. Najważniejszą pozycją rezerw w bankach są rezerwy celowe tworzone na podstawie zindywidualizowanej oceny ryzyka obciążającego należności oraz udzielone gwarancje bądź poręczenia.