Dodał admin, 2009-04-13 Autor / Opracowanie: technomaniak02

Początki muzyki elektronicznej sięgają końca XIX wieku kiedy to w 1876 Eliash Gray wynalazł tzw. muzyczny telegraf.

Na początku XX wieku zaczęły powstawać różne inne instrumenty zasilane prądem elektrycznym takie jak np. Theremin, Fale Martenota czy Audion Piano. Te instrumenty wykorzystywane były w różnych gatunkach muzycznych np. w muzyce klasycznej czy rozrywkowej. Ok. roku 1913 powstał prototyp muzyki noise czyli ekstremalnej muzyki w której głównym rodzajem dźwięku jest hałas generowany przy pomocy instrumentów elektronicznych. Głównym przedstawicielem noise'u jest dziś Merzbow zaś prekursorem wczesnego noise'u był włoski futurysta i kompozytor Luigi Russolo. Inni ważni muzycy czerpiący z tej estetyki to Edgar Varese, John Cage i Karlheinz Schtockhausen, którzy są uznawani za najwybitniejszych muzyków elektronicznych i nowoczesnych. Odmiany noise'u które powstały w drugiej połowie XX wieku to harsh noise, power noise, power electronics, ambient noise. Muzyka noise miała duży wpływ na powstanie w latach 70. muzyki industrialnej. Muzyka elektroniczna zaczęła na dobre ewoluować pod koniec lat 40. XX wieku. Wtedy to Pierre Schaeffer zainicjował kierunek w muzyce nowoczesnej który nazwał Muzyką Konkretną. Nurt ten charakteryzował sie tym że twórca zgrywał dźwięki z otoczenia takie jak odgłosy ruchu ulicznego, dźwięki natury itp. i robili z nich specyficznie brzmiące ''kolaże dźwiękowe''. Idee muzyki konkretnej wykorzystywano w różnych innych gatunkach muzycznych np. w muzyce ambient. Innym ważnym nurtem we wczesnej muzyce elektronicznej był Minimalizm. Ten nurt powstał w latach 60. a jego najważniejszymi twórcami są: Terry Riley, Philip Glass, Steve Reich czy La Monte Young. Minimalizm jak sama nazwa wskazuje opierał sie na minimalnej ilości wykorzystywanych dźwięków i prostocie tworzonych kompozycji. Utwory z tego gatunku szczególnie na początku, były wykonywane na instrumentach akustycznych, dopiero później zaczęto w nich używać instrumenty elektroniczne.
Na przełomie lat 60. i 70. kształtował się pochodzący z rocka progresywnego i psychodelicznego tzw. rock elektroniczny czyli taki, który wykorzystywał instrumenty elektroniczne a w szczególności syntezatory (np. Moog czy Akai). Głównymi przedstawicielami tego gatunku byli: Jean Michel Jarre, Vangelis, Klaus Schulze czy Tangerine Dream. Ich kompozycje znacznie odbiegały od typowego rockowego brzmienia m.in. dlatego, że w większości były tworzone przy pomocy syntezatorów. Muzykę tych wykonawców zaczęto określać mianem Krautrock co z niemieckiego oznacza ''szwabski rock''. Muzyka takich artystów jak Jean Michel Jarre była dość komercyjna. W połowie lat 70. w Wielkiej Brytani pojawił się inny nurt muzyki elektronicznej wywodzący sie z punk rocka- Industrial. Muzyke tą charakteryzuje ciężkie mechaniczne brzmienie oraz odgłosy z fabryk i dźwięki wydawane przez różne maszyny. W przeciwieństwie do muzyki JMJ czy Tangerine Dream industrial był muzyką niekomercyjną i mroczną. Czołowi przedstawiciele industrialu to: Throbbing Gristle, Cabaret Voltaire, Coil, SPK, Front 242, Laibach.