Dodał admin, 2007-10-07 Autor / Opracowanie: HatRed

Wentylacja grawitacyjna jest to wentylacja powodująca podciśnienie w pomieszczeniu, w którym ruch powietrza jest wywołany przez energię potencjalną mas powietrza i przez energię kinetyczną wiatru.

Ad. a) maksymalna moc cieplna wymienników stosowanych w urządzeniach wentylacyjnych do uzdatniania powietrza zależy od przyjętych do obliczeń wartości ekstremalnych temperatury powietrza zewnętrznego. Maksymalna temperatura powietrza zewnętrznego ma wpływ na warunki obciążenia cieplnego pomieszczenia, decyduje o wielkości wymiany powietrza, a więc i wielkości urządzenia wentylacyjnego.
Obliczenia obciążeń cieplno-wilgotnościowych pomieszczenia przeprowadza się zazwyczaj dla tzw. wartości obliczeniowych parametrów powietrza dla lata i zimy. W przypadku zimy temperaturą obliczeniową jest średnia z najniższych temperatur dla danego regionu lub miejscowości, ustalona na podstawie wieloletnich pomiarów.
W przypadku lata temperaturą obliczeniową jest taka temp. przekroczenie której może wystąpić w ciągu 0,25% godzin z ogólnej sumy godzin dla miesięcy : maj, czerwic, lipiec, sierpień i wrzesień w okresie 10 lat (wg PN-76/B-03420 Wentylacja i klimatyzacja. Parametry obliczeniowe powietrza zewnętrznego)

Ad. b) Działanie wiatru na budynki wywołuje dwa podstawowe zjawiska:
• rozkład ciśnienia na powierzchniach przegród budynku- wiatr działający na budynek powoduje powstanie na jego powierzchniach stref nadciśnienia i podciśnienia.
• powstanie cienia aerodynamicznego w jego otoczeniu- wynika bezpośrednio z działania wiatru na stojące na jego drodze przeszkody.

Ad. c) Promieniowanie słoneczne jest podstawowym źródłem zysków ciepła pochodzących z zewnątrz (głównie okres letni, ściany nasłonecznione). Promieniowanie przy zetknięciu z powierzchnią przegród zmienia się w ciepło, które zostaje zaabsorbowane, a następnie poprzez konwekcję przepływa przez materiał przegrody, w której zostaje ono zakumulowane. Ciepło to następnie stopniowo przejmowane na drodze konwekcji przez powietrze w pomieszczeniu, stanowiąc rzeczywisty, chwilowy zysk ciepła. Zjawisko to dotyczy to zarówno ścian jak i przegród przeźroczystych (okna) i zależy od zdolności akumulacyjnych danej przegrody. Zdolność akumulacyjna przegród budowlanych jest tym większa, im większa jest ich pojemność cieplna. Jak wiadomo, ciepło właściwe wszystkich materiałów budowlanych jest w przybliżeniu równe (około 0,84 kJ/(kg K)), a więc akumulacja cieplna jest wprost proporcjonalna do masy przegród ograniczających pomieszczenie. Im masywniejszy jest budynek tym większa jego zdolność akumulacyjna.

Promieniowanie Słońca pada na budynek w trzech postaciach, jako promieniowanie:
• bezpośrednie (stanowi tę część promieniowania, która w zależności od położenia Słońca dociera do powierzchni Ziemi pod określonym kątem);
• rozproszone (część promieniowania, które zostaje rozproszone podczas przenikania przez atmosferę przez cząsteczki powietrza oraz kropelki wody);
• odbite (promieniowanie częściowo odbite przez budynki w sąsiedztwie).