Dodał admin, 2007-10-06 Autor / Opracowanie: Bednar

Wielokrotnie ugrupowania polityczne, broniące swoich partykularnych interesów, nie potrafią zjednoczyć się, aby osiągnąć cel dla dobra ogółu – państwa i jego obywateli.

Otwarto gospodarkę na ostrą konkurencję zewnętrzną, co trwa zresztą do dziś. Wielki wysiłek skoncentrowano na intensyfikacji eksportu. Nie można odmówić częściowo racji dyktatorowi, gdyż takie reformy nie byłyby możliwe do przeprowadzenia w systemie demokracji parlamentarnej, a to z tego powodu, że stronnictwa polityczne zbyt bardzo obawiałyby się reakcji części społeczeństwa na tak drastyczne zmiany. Ocena reform Pinocheta może być różna, zależna od poglądów oceniającego, ale liczby mówią za siebie – w ciągu niespełna 11 lat produkt krajowy brutto na jednego mieszkańca wzrósł prawie pięciokrotnie .
System rządów autorytarnych bez wątpienia ma wiele cech negatywnych, które od razu stawiają go w opozycji do parlamentaryzmu i rządów demokratycznych. Do tych cech należą cenzura, rozbudowana policja polityczna, niekiedy dominująca rola armii, ograniczony pluralizm (w odróżnieniu do totalitaryzmu, gdzie występuje ujednolicenie systemu politycznego i państwa, w autorytaryzmie istnieje ograniczony pluralizm), odrzucenie tolerancji, wolności itp. Jednakże uważam, że mądre, sprawiedliwe i światłe rządy w ramach systemu autorytarnego mogą być w określonych sytuacjach zbawienne dla państwa. Nie chcę w tym momencie sugerować, że władza autorytarna jest lekarstwem na wszelkie kryzysy nękające państwo i nie ma innych rozwiązań. Autorytaryzm może być rozwiązaniem, ale oczywiście nie musi. W mojej pracy nie opisałem negatywnych następstw rządów autorytarnych, z których niewątpliwie trzeba zdawać sobie sprawę. Aczkolwiek konieczne jest zrobić odpowiedni bilans zysków i strat ewentualnego wprowadzenia systemu rządów autorytarnych w obliczu kryzysu lub zagrożenia państwa jako środek do reform i uzdrowienia sytuacji w kraju. Oświecony autorytaryzm może wyciągnąć kraj z zapaści gospodarczej, usprawnić ustrój, wprowadzić szereg reform, zmodernizować państwo. Lecz trzeba się zastanowić czy to wszystko nie odbywa się zbyt wysokim kosztem – ograniczeniem wolności, represjami, zdławieniem opozycji, militaryzacją kraju. Ocena autorytaryzmu w tym kontekście jest indywidualną kwestią każdego człowieka i nigdy do końca nie będzie wiadomo czy postąpiono dobrze sięgając po tak zdecydowane środki czy nie. Pewne jest jedynie to, że władza autorytarna może posłużyć jako środek reform i naprawy państwa.