Dodał admin, 2007-09-25 Autor / Opracowanie: Dorota Rytko

Chcąc mówić o osobowości nauczyciela musimy wyjaśnić samo pojęcie „osobowość”.

 Autorem odrębnego spojrzenia na osobowość i postawę nauczyciela-wychowawcy jest Bogdan Suchodolski2, który rozłączył postawę wychowawczą od takiego czy innego funkcjonowania psychiki nauczyciela i od wpływów środowiska zewnętrznego. Twierdzi bowiem , że człowiek staje się takim, czy innym w
zależności od historycznej epoki w jakiej żyje. Podparł on swą tezę
założeniem, że człowiek tworzy świat w którym żyje, zaś świat tworzy człowieka,  przy  czym  akt  ten , nie  jest  czymś  jednorazowym, lecz historycznym procesem. Nauczyciel zaś powinien być opiekunem życia, które się tworzy, przewodnikiem w czasy, które nadchodzą. Cechować go powinny: plastyczność duchowa wobec narastających zadań, czynne i żarliwe zaangażowanie, gruntowność wiedzy, kultura pedagogiczna, inwencja i inicjatywa twórcza, świeżość widzenia problematyki wychowawczej w związku z autentycznymi przeżyciami młodzieży, bronienie się przed szablonowością, rutyną i skostnieniem w pracy. Jozef Štefanovič3 przytacza słowa J. Graca, który podkreśla  fakt, że nauczyciel funkcjonuje w niepowtarzalnych  sytuacjach. Według niego wychowanie i nauczanie są procesami dynamicznymi, wnoszącymi zawsze nowe sytuacje, których nie można rozwiązać według uprzednio ustalonych norm i szablonów. Uczniowie zaś przyjmują każde rozwiązanie nie tylko zgodnie z tym , jakie ono jest, ale niekiedy głównie w zależności od tego , kto je powiązał , który nauczyciel , jaka osobowość.
Stwierdza Štefanovič że uczniowie są takimi , jaka jest osobowość nauczyciela,  i  takie  są również rezultaty jego wychowania i nauczania.
Wincenty Okoń podkreślał szczególne znaczenie osobowości nauczyciela w pracy wychowawczej .Jego słowami chciałabym podsumować rozważania na temat koncepcji osobowości nauczyciela: „nauczyciel bowiem chcąc czynić innych sprawiedliwymi - nie może sam być niesprawiedliwy, chcąc innych czynić moralnymi - nie może być niemoralny, chcąc innych czynić wykształconymi - nie może sam być nie dokształcony... . Jeśli bowiem ktoś chce być dobrym nauczycielem - wychowawcą, nie może nie wzbogacać stale własnej wiedzy o świecie, nie może nie pracować nad własnym systemem wartościowania, nad własnym charakterem i własnym stylem życia.”