Dodał admin, 2007-08-30 Autor / Opracowanie: Monika

Istnieje wiele sposobów na połączenie komputera z Inernetem. Różnią się one między sobą rozwiązaniem technicznym, prędkością połączenia oraz jego kosztem.

W tym przypadku komputery użytkowników sieci otrzymują wirtualne adresy IP „widziane” jedynie wewnątrz sieci lokalnej, natomiast adres IP „widziany” także w Internecie ma jedynie serwer internetowy dostawcy. Użytkownik sieci lokalnej, chcąc korzystać z Internetu łączy się z serwerem i przesyła do niego swoje zadanie. Serwer pobiera odpowiednie informacje (pakiety) ze wskazanego adresu i odsyła je pod adres IP użytkownika, od którego wyszło zadanie.

b) SDI – czyli stały dostęp do Internetu. Jest to usługa oferowana w Polsce przez TPSA. Została ona oparta na technologii HIS firmy Ericsson, w ramach której użytkownik za pośrednictwem zwykłego łącza telefonicznego otrzymuje stały dostęp do Internetu z możliwością równoczesnego prowadzenia rozmów telefonicznych. Maksymalna prędkość transmisji danych sięga 115,2 Kb/s. Aby uzyskać połączenie w ramach tej usługi w domu klienta musi być zamontowany specjalny modem abonencki, który podłącza się do aparatu telefonicznego i komputera. W centrali telefonicznej instalowana jest tzw. Pólka centralna, w której znajdują się modułu karty HIS, obsługujące modemy poszczególnego abonenta.
c) Neostrada – alternatywna dla SDI usługa stałego dostępu do Internetu oferowana przez TPSA. Neostrada umożliwia dostęp do Internetu za pośrednictwem zwykłej linii telefonicznej, jednak w tym przypadku technologia przesyłania sygnału jest inna niż przy tradycyjnym połączeniu modemowym. Najpopularniejszą usługą w ramach Neostrady jest Neostrada Plus oferująca stały dostęp do Internetu z maksymalną prędkością transmisji 512 Kb/s w kierunku do komputera klienta i 128 KB/s w kierunku przeciwnym.

4. Inne sposoby dostępu do Internetu
Oprócz przedstawionych sposobów uzyskania dostępu do Internetu, połączenie z tą siecią jest możliwe także poprzez:
a) Sieć telewizji kablowej – w komputerze abonenta jest instalowany specjalny modem kablowy, którego zadaniem jest wyselekcjonowanie z dostarczanego sygnału danych dla komputera. Z kolei z drugiej strony kabla, czyli u operatora sieci telewizji kablowej, montowane jest urządzenie umożliwiające transmisje danych przez sieć telewizji kablowej oraz przyjmowanie danych wysyłanych przez abonentów.
b) Satelitę – obecnie istnieje kilka rozwiązań tego typu. Najprostszym jest wyposażenie komputera w odpowiedni modem i antenę do odbioru sygnałów z satelity. W ten sposób odbierane są informacje z sieci Internet. Różne mogą być także sposoby połączenia zwrotnego – wysyłania informacji od użytkownika do sieci. Ze względu na wysoki koszt anten nadawczych stosowane są połączenia za pomocą modemu i łączy telefonicznych. W praktyce wygląda to tak, że użytkownik wysyła dane i zapytania do sieci poprzez modem, a informacje zwrotne otrzymuje z satelity. Możliwe są oczywiście połączenia za pomocą satelity w obie strony.
c) Telefon komórkowy – ten sposób połączenia jest praktykowany w miejscach, gdzie nie ma linii telefonicznych ani innego połączenia (np. w górach). Dostęp komputera do Internetu jest możliwy dzięki zainstalowaniu w nim karty modemowej połączonej łączem kablowym (lub na podczerwień) z telefonem komórkowym (karta i aparat muszą udostępniać taką opcję) bądź poprzez kartę modemową instalowaną bezpośrednio w aparacie telefonicznym. W podobny sposób można się połączyć z Internetem przy użyciu kieszonkowego komputera zwanego palmtopem.
d) Sieć energetyczna – okazuje się, że przy zastosowaniu odpowiednich technologii istnieje możliwość wykorzystania sieci elektroenergetycznych do cyfrowej transmisji danych. Pozwala to na połączenie komputera z Internetem poprzez zwykłe gniazdo sieciowe, jakie mamy w domu. Użytkownik otrzymuje specjalny modem, który z jednej strony wpina do dowolnego gniazdka w mieszkaniu, a z drugiej do komputera za pomocą kabla USB lub karty sieciowej. Maksymalna odległość użytkownika od serwera zlokalizowanego w stacji transformatorowej nie może przekraczać 300 metrów. Rozwiązanie to pozwala także na podpięcie aparatów telefonicznych. (Monika Piekarska)