Dodał , 2009-04-13 Autor / Opracowanie: Miakrol

Pierwsze próby hodowania strusi podjęto pod koniec XIX wieku w ogrodzie zoologicznym w Marsylii. Do Niemiec sprowadził te ptaki Karl Hagenbeck - podróżnik, właściciel wielkiej cyrkowej menażerii

Najczęstszym schorzeniem występującym u strusi wynikającym z nieznajomości potrzeb żywieniowych tych ptaków są niedyspozycje przewodu pokarmowego (zatkania żołądka, zaparcia, biegunka). Zatkania występują u pojedynczych osobników w stadzie, objawiają się brakiem apetytu, utratą masy ciała, postępującym osłabieniem. W badaniach sekcyjnych stwierdza się ciała obce i materiały niestrawne w żołądku (drut, gwoździe, śruby, szkło).W tych przypadkach może dojść do uszkodzeń mechanicznych błony śluzowej żołądka, aż do przerwania jego ściany i zapalenia otrzewnej. Bardzo często na skutek zalegania paszy w żołądku i jelitach - szczególnie długiej trawy, siana, słomy, dochodzi do jej pęcznienia, zawijania się i w konsekwencji do nekrotycznego zapalenia otrzewnej. Strusie hodowane w warunkach fermowych pobierają każde obce ciało będące w ich zasięgu. Ptaki utrzymywane przez człowieka tracą tę umiejętność, a czynnikiem usposabiającym podobnie jak w przypadku połykania ciał obcych może być brak ruchu, nuda, stres, czy niewłaściwie skomponowana karma.

Żywienie strusi
Strusie to ptaki żyjące w stanie wolnym na sawannach Afryki i Australii. Żywią się głównie trawami często o dużej zawartości włókna. Doskonale wykorzystują składniki pokarmowe zawarte w różnych roślinach. W hodowli fermowej strusie żywi się specjalnymi paszami przemysłowymi uwzględniając ich potrzeby pokarmowe oraz zielonkami, głównie lucerną, koniczyną i trawami.
W żywieniu strusi należy uwzględnić ich zapotrzebowanie na składniki mineralne i witaminy.
Pisklęta karmione są od czwartego dnia życia dobrej jakości starterem dla strusi i stopniowo przyzwyczaja się je do zielonki. Wyjście na świeże powietrze powinno nastąpić przy dobrej pogodzie już w 3 lub 4 dnia życia, a od 4 tygodnia także w czasie deszczu. Oprócz tego pisklęta muszą cały czas mieć zapewnione także ciepłe pomieszczenie ok. (20°).
Od 3 miesiąca strusie otrzymują dodatkowo grower do pożywienia z pastwiska. Dla strusi przeznaczonych na ubój stosuje się pożywienie z własnej farmy lub najbardziej optymalną karmę. Dzienna porcja paszy dla pisklęcia wynosi 4% jego masy ciała.
Strusiom do 6 miesiąca życia podawana jest gotowa pasza. W hodowli fermowej strusie żywi się specjalnymi paszami przemysłowymi uwzględniając ich potrzeby pokarmowe oraz zielonkami, głównie lucerną, koniczyną i trawami.

Dorosłe strusie pożerają dziennie ok.2 kg paszy treściwej. Żywią się głównie trawami o dużej zawartości włókna. Doskonale wykorzystują składniki pokarmowe zawarte w różnych roślinach. Brak wola, dobrze rozwinięte jelito grube umożliwiają bardzo dobre wykorzystanie pasz o dużej zawartości włókna. Dlatego też hodowcy mogą żywić paszami gospodarskimi takimi jak: kapusta, marchew, lucerna. Dorosłe osobniki, w okresie letnim, jedzą mieszankę, na którą składa się pokrojona na sieczkarni koniczyna, zboże (owies, pszenica, kukurydza, jęczmień) i mikroelementy; natomiast w zimowym - te same zboża w połączeniu z warzywami (marchew, buraki, kapusta), jabłkami i witaminami- odpowiednio posiekanymi).
W hodowli fermowej strusie żywi się specjalnymi paszami przemysłowymi uwzględniając ich potrzeby pokarmowe oraz zielonkami, głównie lucerną, koniczyną i trawami. W żywieniu strusi należy uwzględnić ich zapotrzebowanie na składniki mineralne i witaminy. Strusie dostają też wapno w granulkach. Mieszanki treściwe o zwiększonej ilości białka winny być podawane w okresie przygotowania do rozrodu i podczas jego trwania. Strusie to zwierzęta, które nie mogą żywić się pełnymi ziarnami. Prawie wszystko rośnie na strusim nawozie.