Dodał admin, 2009-04-13 Autor / Opracowanie: Buska1988

Rozwój bankowości elektronicznej, podobnie jak Internetu nastąpił w Stanach Zjednoczonych w 1995 roku i jest obecnie w tym kraju jedną z najbardziej rozwiniętych gałęzi usług finansowych

Do przesyłania głosu wykorzystywana jest technologia voice-over-IP. Banki pracują też nad wdrożeniem skomplikowanej technologii przesyłania fonii i wizji.

Podstawową ideą bankowości internetowej jest zapewnienie klientom dostępu do swojego konta przez Sieć.
Obecnie żeby założyć konto trzeba udać się do banku. Zmiana nastąpi dopiero z wejściem w życie ustawy o podpisie elektronicznym, który jest niezbędny do zawarcia umowy rachunku bankowego. W Polsce 11.10.2001 r. prezydent podpisał stosowna ustawę, która wejdzie w życie po 9 miesiącach od ogłoszenia. Podstawową zaletą tej ustawy jest prawne usankcjonowanie skutecznych i sprawdzonych sposobów weryfikacji komunikatów elektronicznych, tak aby każdy użytkownik był w pełni usatysfakcjonowany do podpisu elektronicznego. Zgodnie z ustawą bezpieczny podpis elektroniczny to dane służące do identyfikacji osoby składającej ten podpis. Podpisy elektroniczne tworzone są za pomocą tzw. asymetrycznych systemów kluczy kryptograficznych, czyli algorytmów albo działań matematycznych, które mogą być wykorzystane przez programy komputerowe. Każda osoba ma swoja własną unikalną parę kluczy: prywatny (pozwala osobie otrzymującej taki dokument zweryfikować czy został on podpisany przez nadawcę), publiczny (zapisany na dyskietce pozostający do dyspozycji osoby nim się posługującej, pozwala to na przetworzenie podpisywanego dokumentu przez komputer). Podpis elektroniczny gwarantuje bezpieczeństwo, wiarygodność, jak również oznacza szybkość i niskie koszty funkcjonowania stron transakcji dokonywanych za pomocą narzędzi elektronicznych.
Bank żeby zapewnić pełne bezpieczeństwo w Internecie tworzy pewne systemy zabezpieczeń, klient zaś wybiera ten oddział internetowy, które daje mu największe poczucie bezpieczeństwa. Wszystkie informacje przekazywane od klienta i z banku do klienta są szyfrowane, gdzie przy połączeniach wykorzystuje się technologie kryptologii niesymetrycznej (para kluczy - prywatny, publiczny dł. 1024 bity, im dłuższy klucz tym wyższy poziom bezpieczeństwa). Przy transakcji danych stosuje się technologię kryptografii symetrycznej (klucz sesyjny o dł. 128 bitów). Najwyższy poziom bezpieczeństwa gwarantowany jest protokołem SSL (Secure Socket Layer). Ponadto serwer banku posiada certyfikat wydawany przez wyspecjalizowaną organizację zaufania publicznego, dający gwarancje że połączyliśmy się z żądanym bankiem.
Certyfikaty serwerów dzielą się na dwa rodzaje: pełny SSL oraz SSL/SGC (Server Gated Cryptography). Większość polskich banków np.: PKO S.A., BHP, Fortis Bank posiada certyfikaty SSL/SGC 128 bitów, co oznacza że do korzystania z ich usług wystarczy zalecana przez bank przeglądarka.