Dodał admin, 2008-04-16 Autor / Opracowanie: Gośka U

Wszelka działalność gospodarcza wiąże się z ponoszeniem korzyści jak i strat. Ponadto, zmiana działalności gospodarczej wywołuje korzyści i straty w różnym stopniu odczuwalne przez społeczeństwo.

Tablica obrazuje koszty obniżenia inercyjnej stopy inflacji z około 9% w 1979 roku do około 4% w 1984 roku. W okresie tym stopa inflacyjna obniżyła się o 5 punktów procentowych, podczas gdy gospodarka wytworzyła o 850 mld dolarów mniej niż wynosił poziom potencjalnego PNB. Podzielenie tych licz daje szacunkową wielkość 170 mld dolarów straty produktu na każdy punkt procentowy obniżenia inflacji. Liczba jest bliska szacunkom opartym na zachowaniu gospodarki w USA w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych.

Ostatecznie nie można uciec się do wniosku, iż kontrola nad inflacją we współczesnej gospodarce przemysłowej stawia przed twórcami polityki gospodarczej jeden z najokrutniejszych dylematów, z jakimi maja do czynienia.

Wielu współczesnych ekonomistów uważa, że istnieje naturalna stopa bezrobocia, poniżej której nasze gospodarki znaleźć się mogą jedynie wtedy, gdy ponziosą ryzyko rozkręcającej się spirali inflacji. Ponadto ta naturalna stopa bezrobocia wydaje się tragicznie wysoka – o wiele wyższa od tek, która wymaga frykcyjna migracja młodych i niedoświadczonych pracowników poszukujących zatrudnienia.

Gdyby inflacja była zawsze zrównoważona i w pełni antycypowana, nie prowadziłaby do żadnych poważniejszych kosztów ekonomicznych. Ale w rzeczywistym świecie rzadko kiedy zdarza się w pełni zrównoważona czy w pełni antycypowana. Kiedy inflacja jest nie zrównoważona, występują zniekształcenia cen relatywnych, stóp podatkowych i realnych stóp procentowych. Ludzie częściej chodzą do banku, podatki mogą piąć się w górę, pomiar dochodu może okazać się zniekształcony. Kiedy inflacja jest nie antycypowana, prowadzi do błędnie skierowanych inwestycji oraz do demoralizującej i czysto losowej redystrybucji dochodów. Kiedy zaś społeczeństwo decyduje się podjąć kroki na rzecz obniżenia inflacji, realne koszty tego rodzaju kroków – wyrażają się spadkiem produktu i zatrudnienia – mogą być dotkliwe.

Inflacja może okazać się szkodliwa dla niektórych osób wskutek jej redystrybucyjnego oddziaływania na gospodarkę, nawet jeśli rzeczywiście produkcja społeczna pozostanie niezmieniona. Co ważniejsze inflacja może być szkodliwa dla społeczeństwa jako całości wskutek wywołania nieprawidłowej alokacji zasobów, zahamowania produktywności i wzrostu gospodarczego. Proces inflacji oddziaływaniu zarówno na zagregowany popyt i na zagregowaną podaż. Inflacja wywołuje problemy głównie wtedy, gdy stopa wzrostu cen zmienia się nieoczekiwanie oraz wtedy, gdy stopa inflacji jest tak wysoka, że ludzie nie są skłonni przyjmować dolarów w charakterze zapłaty. Jeśli inflacja jest przewidywalna, ludzie mogą dokonać odpowiednich zabiegów przystosowujących ich finansowe i realne aktywa oraz płace, których żądają za swą pracę. Pracownicy mogą włączyć skalę oczekiwanych podwyżek cen do swych umów o pracę. Nawet instytucjonalne bariery dostosowania się cen i płac mogą zostać zmodyfikowane w celu umożliwiania regularnych rewizji w celu uwzględniania inflacji. Inflacja nie musi wywołać redystrybucji dochodu od wierzyciela na rzecz dłużnika czy też od pracownika na rzecz pracodawcy. Dopóty dopóki stopa wzrostu inflacji cen pozostaje wystarczająco niezmienna by ludzie mogli oczekiwać podobnej stopy inflacji w przyszłości, koszty inflacji nie będą nadmierne.