Dodał admin, 2008-03-15

Cechą charakteryzującą stopień ogólnego poziomu kultury, jaki posiada dane społeczeństwo jest jego zainteresowanie sztuką i kulturą kolebki naszej cywilizacji, jaką jest świat śródziemnomorski.

W tym sezonie wykopaliskowym najciekawsze, a jednocześnie najbardziej zagadkowe okazały się odkrycia w wykopie położonym 100 metrów na zachód od piramidy. Odsłonięto tu szeroki mur biegnący z północy na południe piramidy Dżesera. Wówczas Polacy nie znaleźli odpowiedzi na pytanie co to za mur i w jakim celu został zbudowany.
Poszukiwanie odpowiedzi stało się możliwe dopiero po dziewięciu latach. Powodem tego był brak funduszy.
Prace wznowiono dopiero w 1996 roku już jako misja polsko – egipska. Wówczas okazało się, że jest to mur otaczający grobowiec znacznych rozmiarów. W 1997 roku podczas kampanii Polacy wyjaśnili wreszcie „tajemnicę grobowca”. Otóż został w nim pochowany wezyr – najważniejszy po faraonie człowiek w starożytnym Egipcie – o imieniu Meref – mebef.
Podsumowując, archeologia to nie tylko wykopaliska, które stanowią ich podstawę, ale i dalsze badania oparte na materiale z własnych jak i obcych źródeł. Można śmiało stwierdzić, że wszystko co zdziałali polscy archeolodzy w ostatnich kilkudziesięciu latach i co stanowi istotny wkład do nauki światowej zrodziło się w kręgu wspólnych zainteresowań i długofalowych planów badawczych, opracowanych przede wszystkim przez Zakład Archeologii Śródziemnomorskiej PAN –u.
Rozwój polskiej archeologii nie może się jednak ograniczać do utrzymania raz zdobytych poważnych pozycji. Polacy otrzymują bardzo poważne i interesujące oferty prowadzenia badań naukowych w wielu krajach Bliskiego Wschodu. Niestety ze względów finansowych nie mogą z nich wszystkich korzystać.