Dodał admin, 2008-02-21

Bialka sa jednym z najwazniejszych skladników pokarmowych. Organizm czlowieka zawiera okolo 65% wody, 20% bialek, 10% tluszczów, 1% weglowodanów i 4% skladników mineralnych.

6. Selen (Se).
Zywieniowy srodek ergogeniczny.
Zródlo - mieso, owoce morza, produkty zbozowe.
Zapotrzebowanie - 55-65 mg/d.
Funkcje - skladnik peroksydazy glutationowej - enzym antyoksydacyjny, wspóldziala z wit. E zapobiegajac peroksydacji przez wolne rodniki.
Zalecenia - dieta powinna zapewniac wystarczajaca ilosc selenu; suplementacja moze byc zalecana u sportowców kontrolujacych mase ciala, uprawiajacych dyscypliny wytrzymalosciowe.
Mikromineraly: kobalt, jod, mangan, molibden, fluor - nie maja specjalnego znaczenia w sporcie, ewentualne niedobory nalezy pokrywac stosujac preparaty wielowitaminowe lub witaminowo-elektrolitowe.
Wazne jest, aby suplementacja skladników mineralnych byla bezpieczna i odbywala sie pod kontrola specjalisty.

Witaminy - to niezbedne do prawidlowego funkcjonowania organizmu zwiazki organiczne, biorace udzial w przemianach biochemicznych jako koenzymy, tj, substancje, których obecnosc warunkuje prawidlowe dzialanie enzymów, bialek katalizujacych procesy przemiany materii. Z chemicznego punktu widzenia witaminy nie stanowia jednorodnej grupy. Ich wspólna cecha jest niski ciezar czasteczkowy.
Organizm ludzki potrzebuje bardzo malych ilosci witamin. Poniewaz jednak nie jest zdolny do ich syntezy, musi je otrzymywac wraz z pozywieniem (albo w postaci "gotowej", albo w postaci tzw. prowitamin, które nastepnie sa przetwarzane na witaminy. Pojecie witaminy jest relatywne: np. powszechnie znany kwas askorbinowy (witamina C) jest witamina tylko dla czlowieka i niektórych innych gatunków zwierzat (malp czlekoksztaltnych i swinek morskich), podczas gdy inne organizmy roslinne i zwierzece sa zdolne do jego wytwarzania.
Rola witamin zostala odkryta stosunkowo niedawno. Dopiero na poczatku 20. wieku zauwazono, ze dla zapewnienia prawidlowego przebiegu procesów zyciowych, oprócz materialu budulcowego i zródel energii, potrzebne sa "dodatkowe czynniki pokarmowe" (pojecie wprowadzone w 1906 roku przez angielskiego biochemika Fredericka Gowlanda Hopkinsa). W roku 1912 polski biochemik Kazimierz Funk wydzielil taki wlasnie skladnik pokarmowy przeciwdzialajacy chorobie beri-beri, nazywajac te substancje "witamina".
Od tego czasu poznalismy kilkadziesiat witamin - i nie tylko umiemy je izolowac z produktów naturalnych, lecz takze (w wiekszosci przypadków) syntetyzowac. Otworzylo to przed medycyna mozliwosci zwalczania chorób bezposrednio wywolanych lub posrednio zwiazanych z niedoborem witamin (awitaminozami). Witaminy stosuje sie równiez w przemysle spozywczym i farmaceutycznym.
Witamina B3 jest nazywana niacyna i wlasciwie okreslenie to oznacza dwa zwiazki: kwas nikotynowy (czyli kwas 3-pirydylokarboksylowy) i amid kwasu nikotynowego. Niacyna jest znana równiez jako czynnik przeciwpelagryczny, stad niekiedy nazywa sie ja równiez witamina PP.
Moze byc ona, w przeciwienstwie do innych witamin z grupy B, produkowana w organizmie z podstawowego aminokwasu, tryptofanu. Sa to jednak niewielkie ilosci i jej najwazniejszym zródlem powinno byc pozywienie.