Dodał admin, 2008-02-21

Odżywianie się jest jedną z niezbędnych czynności życiowych organizmu ludzkiego. Jednak zaburzenia łaknienia występujące u niektórych ludzi stanowią poważne zagrożenie dla równowagi

Metody leczenia
Dbające o zdrowie rodziny zwrócą się o pomoc lekarską na długo przed zaostrzeniem się objawów. Podstawowe zadanie polega na zwiększeniu wagi chorej przynajmniej do poziomu nie zagrażającego życiu, co może wymagać hospitalizacji. Potem następuje trudniejsza część kuracji. Obejmuje ona rozmowy z rodzicami w celu ustalenia natury choroby i jej przyczyn, by na ich podstawie opracować sposoby zaradzenia trudnej sytuacji.
Przede wszystkim ofiara choroby musi zrozumieć, że jadłowstręt psychiczny nie jest jedynie związany z problemem wagi. Pacjentka, przy pomocy terapeuty, musi rozpocząć poszukiwanie własnej tożsamości, a także stawić czoła wewnętrznym lękom i wątpliwościom. Musi także uwierzyć, że jej opinia i samej sobie i swoim wyglądzie była błędna i stopniowo i wypracować wizerunek własnej osoby.

Bulimia
Bulimia to nazwa innej choroby, polegającej na nałogowym pochłanianiu dużych ilości pokarmu w krótkim czasie. Takie napady jedzenia są zwykle oddzielone okresami ścisłej diety. Chorzy na bulimię mogą także uprawiać intensywnie ćwiczenia fizyczne, zdarza się, że wzbudzają u siebie wymioty lub zażywają duże ilości środków przeczyszczających lub odwadniających, usiłując przeciwdziałać skutkom nieopanowanej chęci jedzenia i utrzymać stałą wagę.
Bulimia, czyli wilczy głód, ma wiele wspólnego z anoreksją. W obu chorobach występuje obsesja na punkcie jedzenia i masy ciała. Jednak, chociaż anorektycy miewają od czasu do czasu napady obżarstwa, większość bulimików nie cierpi na anoreksję. Zazwyczaj mają normalną wagę lub lekką nadwagę. Oznacza to, że jeśli twój nałóg jedzenia utrzymują w tajemnicy, a tak najczęściej bywa, może upłynąć dużo czasu, nim wyjdzie na jaw waga problemu.
Zostało już dowiedzione, że bulimia dotyka głównie kobiety, rozpoczyna się zwykle między 15 a 24 rokiem życia, często następując po okresie ścisłej diety. Naukowcy nie są pewni, jakie są dokładne przyczyny tego stanu. Nie wygląda na to, by związana była z jakimś określonym typem osobowości, ale może być poprzedzona bardzo silnym stresem, jak śmierć ukochanej osoby czy zerwanie związku emocjonalnego.
Większość kobiet stwierdza, że przed napadem żarłoczności czują duże napięcie, a nuda lub samotność dodatkowo skłaniają do otwarcia lodówki. Jedzenie skonsumowane podczas jednego typowego napadu może od trzech do trzydziestu razy przekraczać ilość pokarmu zjadaną w normalnych okolicznościach. Wydaje się, że w trakcie jedzenia napięcie i niepokój ustępują, ale po posiłku najczęściej pojawiają się na odwrót.