Dodał admin, 2007-08-07

Mała grupa społeczna – grupa z dominującymi interakcjami bezpośrednimi (face to face). Grupy z wyłącznie interakcjami bezpośrednimi nie istnieją w rzeczywistości. Typ idealny to...(Jezebel)

 R. Merton jako współczesny przedstawiciel funkcjonalizmu zaangażowany w tworzenie ogólnej teorii socjologicznej, grupę społeczną z punktu widzenia strukturalnego odnosi do pewnej grupy ludzi, którzy wchodzą ze sobą w interakcje w pewien ustalony sposób. Grupą społeczną może być pewna liczba osób pozostających ze sobą w ustalonych stosunkach społecznych.
Stosunek społeczny bądź unormowane interakcje to pojęcia używane zamiennie przez Mertona są składnikami definiującymi zagadnienie grupy.
Badacz ten ustala świadomościowe aspekty grupy (3 kryteria istnienia grupy):
ü Trwałe, normatywnie ustalone formy społecznych interakcji;
ü Samookreślanie się jednostki jako uczestnika grupy;
ü Takie samo określanie jednostki przez innych ludzi.
2. Interakcjonizm symboliczny swymi początkami sięga amerykańskich uczonych: W. Jamesa, C. Cooleya, Meada.
Grupą społeczną z punktu widzenia interakcjonizmu zajmowali się przedstawiciele dwóch szkół: chicagowskiej – H. Blumem; szkoły Iowa – M. Kuhn.
Interakcja w ujęciu interakcjonizmu symbolicznego to takie społeczne działanie w którym dwie osoby działają na siebie za pomocą komunikacji, modyfikując swe zachowania. Blumem opierając się na teorii Meada zauważa że społeczeństwo ludzkie składa się z jednostek posiadających jaźń a indywidualne działanie jest konstrukcją a nie prostym wyzwoleniem interakcji.
Interakcje dokonują się w kontekście społecznym, w tym również grupa z perspektywy swoistego interakcjonizmu symbolicznego jest ramą która stwarza sytuacje w jakich jednostka funkcjonuje.
Dla Kuhna świat społeczny wiąże się z pojęciem pozycji społecznych w których to jednostki są ze sobą w jakiś sposób powiązane. Same pozycje społeczne w grupie określają wzajemne uprawnienia i obowiązki jakie w danej pozycji przysługują w stosunku do innych. W ten sposób powstają struktury społeczne (grupy społeczne) utrwalone i uregulowane stosunki społeczne wiążą pewne grupy osób.
3. Florian Znaniecki w swej teorii grupy społecznej posłużył się pojęciem współczynnika socjologicznego. Twierdząc że właściwością świata kultury jest to iż jest ona zawsze „czyjaś”(jakiejś grupy społecznej). Jeśli jest taka obiektywnie jaka jest w doświadczeniu i działaniu ludzi. Sama rzeczywistość społeczna jako część rzeczywistości kultury jest tworzona przez ludzi – istoty w pełni świadome i obiektywne. Każde zjawisko kultury (w tym zjawiska społeczne) musi być ujmowane w znaczeniach jakie nadają im ludzie i jakich doświadczają w swoich działaniach.
Rzeczywistość społeczna jest taka jaka się ludziom wydaje. Dla Znanieckiego grupa społeczna to najbardziej złożony układ społeczny, stąd nie można tego tworu zredukować i rozłożyć do czynności społecznych, gdyż sama grupa społeczna jest powiązana stosunkami (społecznymi) osób wokół wspólnych wartości do których osoby te jako całość dążą.
Grupą społeczną wg Znanieckiego jest każde zrzeszenie ludzi które w świadomości tych osób stanowi układ odosobnionych (pewnego rodzaju odrębna całość).
Grupa społeczna istnieje tylko dlatego że jej członkowie uważają ją za istniejącą w oddzielnym od reszty świecie.
Znaniecki pisze że grupa jest kompleksem czy zespołem ról społecznych spełnionych przez różne kategorie jej członków.
Rola społeczna – całokształt obowiązków których spełnienia spodziewa się od jednostki określony krąg społeczny wokół jednostki (zespół ludzi powiązany ze sobą).
Kontynuator myśli Znanieckiego, J. Chałasiński który pisał że grupy nie istnieją poza jednostkami lecz tylko w doświadczeniach składających się na nią jednostek.
Grupę stanowią indywidualne doświadczenia których przedmiotem są wspólne wartości społeczno – kulturalne i pewne przeżycia (=świadomość wspólności).