Dodał admin, 2007-08-06

Nauka o polityce ma prawo i obowiązek zajmować się tymi treściami. Z drugiej strony jest to nauka głęboko humanistyczna, bo ma obowiązek służyć ludziom. Ma tez prawo wyrażać oceny.... (Jezebel)

 Rozpatrując te uwarunkowania można wskazać na 3 relacje:
1. Prymat prawa nad polityką - występuje w państwie określonym jako prawne. Konstytucja reguluje zasady ustroju dane od narodu i polityków. Mad przestrzeganiem czuwa państwo. Można zagrozić temu prawu przez zamach stanu lub rewolucję, czy wystąpieniami publicznymi. Aby tego uniknąć prawo musi uwzględniać zmiany polityczne.
2. Prymat polityki nad prawem - prawo jest traktowane jako instrument realizacji interesów, planów polityków. Naginanie prawa i przystosowywanie do potrzeb politycznych. Władza łamiąc prawo ewidentnie argumentuje, że prawo przeszkadza w sprawnym rządzeniu itd..
3. Absolutnej władzy politycznej - władza ma niczym nieograniczone uprawnienia a podmiot musiałby spełniać wszelkie świadczenia na rzecz władzy.
Generalnie można powiedzieć, że prawo i polityka to dwie siostrzenice.
,, Sprawiedliwość to fundament władzy,,.
Prawo powinno mieć prymat nad polityką. Można je reformować, ale nie łamać.
IV. Moralność a polityka
Moralność – pojmowana jako (zdolność odróżniania dobra od zła) pewna forma walki dobra ze złem.
Gdy pojawiła się polityka, to też pojęcie, problem moralności.
Od dawna stawiano pytanie ,, Czy polityka powinna być zgodna z moralnością?,,
Są dwie tezy odpowiadające na te problem:
1. Cele działalność politycznej a cele moralności są zupełnie różne. W polityce liczy się ten kto jest silniejszy.
2. Możliwe jest wykonywanie polityki zgodnie z zasadami moralności. Naruszenie moralności pociąga za sobą skutki dla polityki.
Dwie sprzeczne tezy.
Współcześnie politolodzy między polityką a moralnością dostrzegają 4 relacje:
1. Amoralistyczna – zakłada jakościową odmienność moralności od polityki ,,to jest to a to jest to,,. Podmiotem moralności są stosunki między ludźmi. Podmiotem polityki są stosunki między państwami i narodami np. konstytucja z 23 kwietnia 1935 roku - ,,Prezydent odpowiedzialny przed Bogiem i historią,,.
2. Moralistyczna – zakłada jedność polityki i moralności. Jako motto tej relacji istnieje stwierdzenie Ghandiego: ,,Niech się stanie za dość sprawiedliwości, choćby zginąć miał świat,,.

3. Machiavellistyczna – jeżeli możemy w zgodzie z moralnością uprawiać politykę to wspaniale, ale jeśli chcemy osiągnąć jakiś cel polityczny to cel ten uświęca wszystkie, nawet najbardziej niezgodne z moralnością środki.

4. Realizm polityczny – w sytuacjach konfliktowych trzeba się kierować zasadą mniejszego zła.

V. Kultura a polityka 29.11.06
Kultura (łac.) – uprawa, kształcenie, specyficzny stosunek człowieka do natury.
W późniejszym czasie poszerzenie o sferę doznań, intelektu – Marek Cyceron.
Już w starożytności kultura → aktywność ludzka, podstawowe własności umysłu, oceny.
Kultura Polityczna – XIX w. – coś na jej kształt towarzyszy człowiekowi od chwili, gdy wypowiedział się o polityce.
W Polsce termin pojawił się w czasie rewolucji w 1905 roku (w znaczeniu potocznym). Oznaczało to powściągliwość polityczną, powstrzymywanie się od czynów ekstremalnych, powściągliwość.
Pojęcie to cały czas się rozwijało.