Dodał admin, 2008-01-02 Autor / Opracowanie: Witold Piątkowski

Już jakieś 20 tysięcy lat temu człowiek rozpoczął eksploatację kamienie i złóż węgla kamiennego. Zasadniczy rozwój górnictwa światowego rozpoczął się jednak dopiero w XVI wieku

Bardzo ważnym działem przemysłu chemicznego jest produkcja tworzyw sztucznych i włókien chemicznych. Materiały te są produkowane z półproduktów chemii organicznej. Duże zakłady włókien syntetycznych znajdują się w Gorzowie Wielkopolskim, Toruniu i Łodzi. Włókna sztuczne celulozowe produkuje się w zakładach zbudowanych w okresie międzywojennym w Tomaszowie Mazowieckim, Sochaczewie, Łodzi, Szczecinie i Wrocławiu. Kauczuk syntetyczny produkuje się w Oświęcimiu. Zakłady tworzyw sztucznych zbudowano w Warszawie, Wąbrzeźnie, Pustkowie koło Dębicy i w Pionkach koło Radomia. Przemysł farmaceutyczny rozwinął się w dużych lub w ich sąsiedztwie. Wynika to z konieczności ścisłej współpracy wybitnych fachowców w dziedzinie chemii oraz medycyny.

Przemysł perfumeryjno-kosmetyczny również występuje głównie w dużych miastach, stanowiących duże rynki zbytu dla jego wyrobów.
Najważniejsze zakłady przemysłu gumowego znajdują się w Poznaniu, Dębicy i Olsztynie.

PRZEMYSŁ WŁÓKIENNICZY
Centrum polskiego włókiennictwa znajduje się w Łodzi. Łódzki Okręg Przemysłowy należy do nielicznych w świecie okręgów przemysłowych, w których dominuje przemysł lekki.
Na drugim miejscu pod względem wielkości produkcji znajduje się Okręg Dolnośląski, z takimi ośrodkami, jak: Bielawa, Dzierżoniów, Kamienna Góra. Okręg ten dostarcza tkanin bawełnianych oraz ok. 50% krajowej produkcji wyrobów lnianych.
Trzeci okręg stanowią Bielsko-Biała, Andrychów i Kęty. Produkuje się tu głównie tkaniny wełniane. Inne ośrodki włókiennicze to Częstochowa, Białystok, Kalisz, Żyrardów, Zielona Góra.

Jedyną branżą przemysłu włókienniczego, dość intensywnie rozbudowywaną w okresie powojennym, jest dziewiarstwo. Duże zakłady dziewiarskie wybudowano między innymi w Jarosławiu, Jędrzejowie, Łowiczu, Stargardzie Szczecińskim i Biłgoraju.
Od roku 1990 polski przemysł włókienniczy znajduje się w stanie ostrego załamania. Tak czy inaczej cały polski przemysł, odczuwa drastyczny brak środków na organizację produkcji, wymaga nowoczesnego zarządzania i nowoczesnej organizacji pracy.