Dodał admin, 2007-12-31 Autor / Opracowanie: Dominika

Bierny układ ruchu poruszany jest przez mięśnie szkieletowe, stanowiące czynny układ ruchu. Ruch zachodzi dzięki skurczowi włókien mięśniowych, które należą do tkanki mięśniowej.

Pod względem położenia mięśnie dzielimy na duże grupy, podobnie jak części ciała. Dlatego mówi się o mięśniach głowy, szyi, tułowia oraz kończyn. W każdej z tych dużych grup wyróżniamy mniejsze, na które składają się pojedyncze mięśnie.
Mięśnie kończyny górnej dzielimy na mięśnie obręczy, ramienia, przedramienia i ręki. Mięśnie ramienia przynależą do grup: przedniej (czynnościowo mięśnie zginacze) i tylnej (mm. prostowniki). Na przedramieniu wyróżniamy trzy grupy mięśni: przednią (zginacze), boczną i tylną (prostowniki). Mięśnie ręki występują jedynie po stronie dłoniowej. Klasyfikujemy je na mięśnie kłębu kciuka, kłębu palca małego i grupy środkowej (glistowate i międzykostne). Niektóre z mięśni kończyny górnej przedstawiono na rycinie
Mięśnie kończyny dolnej, podobnie jak i górnej, dzielimy na mięśnie obręczy i mm. części wolnej kończyny (uda, podudzia i stopy). Mięśnie obręczy działają na staw biodrowy. Na udzie wyróżnia się trzy grupy mięśni: przednią, mm, prostujących staw kolanowy, tylną, mm. zginających staw kolanowy (niektóre mięśnie tej grupy prostują udo w stawie biodrowym), i przyśrodkową, mm. przywodzących udo w stawie biodrowym. Mięśnie podudzia (goleni) dzielimy na trzy grupy. Te należące do grupy tylnej i bocznej zginają podeszwowo stopę, a niektóre podeszwowo pałce. Mięśnie grupy przedniej prostują, czyli zginają grzbietowo stopę w stawie skokowo-goleniowym, a część z nich prostuje palce. Mięśnie stopy dzielimy na grzbietowe i podeszwowe. Ścięgna niektórych długich mięśni zgina-czy oraz krótkie mięśnie podeszwy w znacznej mierze przyczyniają się do utrzymania wysklepień stopy. Wybrane mięśnie kończyny dolnej przedstawia rycina
Mięśnie głowy dzielą się na mięśnie wyrazowe i żucia (żwaczowe). Mięśnie wyrazowe przyczepiają się do skóry. Odpowiedzialne są za ruchy twarzy (np, otwieranie szpary powiek, ssanie, wydymanie policzków) oraz mimikę (wyraz twarzy). Wyróżnia się kilka ich podgrup: mięśnie otoczenia szpary ust, szpaiy powiek, otoczenia nozdrzy, sklepienia czaszki, małżowiny usznej. Na szyi znajduje się obustronnie m. szeroki szyi. Z wiekiem, gdy sprężystość tkanek jest mniejsza, powoduje powstanie podłużnych fałdów na szyi. Mięśnie żucia  wywołują ruchy żuchwy w stawie skroniowo-żuchwowym. Mogą działać jedno- lub obustronnie.
Mięśnie szyi dzielimy na mięśnie szyi w ścisłym tego słowa znaczeniu oraz karku, które pod względem czynnościowym stanowią całość z mięśniami grzbietu. Mięśnie szyi (w ścisłym znaczeniu) dzielą się na grupy powierzchowną (m. mostkowoobojczykowosutkowy i wspomniany już m. szeroki szyi), środkową (mm. nad- i podgnykowe) i tylną (mm, pochyłe i przedkręgowe).
W skład mięśni tułowia  wchodzą mm. klatki piersiowej, brzucha, grzbietu i dna miednicy.
Mięśnie klatki piersiowej dzielimy na powierzchowne i głębokie. Odrębnie opisuje się przeponę.
Przepona  oddziela jamę klatki piersiowej od jamy brzusznej. Przyczepia się do kręgów lędźwiowych, żeber i dolnej części mostka. Kopulasto wypukła się w stronę jamy klatki piersiowej. Z dwóch kopuł, prawa sięga wyżej. Wszystkie części przepony (ich nazwy pochodzą od przyczepów początkowych) przechodzą we wspólne, płaskie ścięgno końcowe, zwane środkiem ścięgnistym. W przeponie znajdują się otwory, przez które przechodzą: przełyk (rozwór przełykowy), aorta (rozwór aortowy) i żyła główna dolna (otwór żyły głównej), a ponadto jeszcze inne, mniejsze twory. Dzięki odpowiednio rozmieszczonym przyczepom, przepona podczas skurczu porusza się ku dołowi, zwiększając pojemność jamy klatki piersiowej, co powoduje wdech (patrz „układ oddechowy" - mechanika oddychania). Podobną rolę (choć ich udział jest mniejszy) pełnią mięśnie międzyżebrowe, które podczas skurczu unoszą żebra, powiększając wymiar poprzeczny klatki piersiowej.

Mięśnie brzucha dzielą się na grupy przednio-boczną i tylną
Mięśnie dna miednicy tworzą dwie przepony - miednicy oraz moczowopłciową.
Przepona, mięśnie ściany przednio-bocznej brzucha oraz dna miednicy, kurcząc się jednocześnie powodują wzrost ciśnienia w jamie brzusznej, nazywany tłocznią brzuszną, która ma znaczenie m.in. podczas oddawania stolca czy akcji porodowej,