Dodał admin, 2007-12-31 Autor / Opracowanie: Dominika

Bierny układ ruchu poruszany jest przez mięśnie szkieletowe, stanowiące czynny układ ruchu. Ruch zachodzi dzięki skurczowi włókien mięśniowych, które należą do tkanki mięśniowej.

MIĘŚNIE MIEDNICY
Mięśnie miednicy dzieli się na zewnętrzne i wewnętrzne. Do mięśni wewnętrznych należy mięsień biodrowo-lędźwiowy (musculus iliopsoas). Składa się on z mięśnia lędźwiowego większego (musculus psoas major), mięśnia lędźwiowego mniejszego (musculus psoas minor) i mięśnia biodrowego (musculus iliacus).
1. Mięsień biodrowy (musculus iliacus)
Leży w dole biodrowym na przestrzeni od grzebienia biodrowego do obu kolców biodrowych przednich i kresy granicznej; kończy się wspólnym ścięgnem na krętarzu mniejszym.
2. Mięsień lędźwiowy większy (musculus psoas major) Zbudowany jest z dwóch warstw: powierzchownej, która przyczepia się do powierzchni bocznych trzonów kręgów Thl2-L4, a warstwa głęboka przyczepia się do wyrostków żebrowych kręgów L1-L5 (pomiędzy obu warstwami znajduje się część splotu lędźwiowego). Wspólnie z mięśniem biodrowym przyczepia się do krętarza mniejszego.
3. Mięsień lędźwiowy mniejszy (musculus psoas minor) Rozpoczyna się na trzonach kręgów Thl2 i LI; jego włókna wytwarzają ścięgno kończące się w powięzi biodrowej.
Unerwienie:
Wszystkie trzy składowe są unerwione ruchowo przez gałęzie krótkie ze splotu lędźwiowego oraz gałęzie nerwu udowego (nerous femoralis).
Czynność:
Mięsień biodrowo-lędźwiowy silnie zgina staw biodrowy, przywodzi i obraca na zewnątrz; jednostronny skurcz zgina kręgosłup lędźwiowy do boku, współpracując z mięśniami skośnymi tej samej strony. Przy ustalonych kończynach dolnych lub w położeniu na plecach, mięśnie obu stron współpracują z mięśniami prostymi brzucha przy podnoszeniu kończyny dolnej lub zgięciu tułowia do przodu. Mięsień lędźwiowy mniejszy napina powięź biodrową i łuk biodrowo-grzebieniowy (arcus iliopectineus), chroniąc nerw udowy przed uciskiem.
Mięśnie zewnętrzne miednicy układają się w trzy warstwy:
Warstwa powierzchowna - mięsień pośladkowy wielki (musculus gluteus maocimus) i mięsień napinacz powięzi szerokiej (musculus tensor fasciae latae).
Warstwa środkowa - mięsień pośladkowy średni (musculus gluteus medius) i mały (musculus gluteus minimus).
Warstwa najgłębsza - mięsień gruszkowaty (musculus piriformis), mięśnie bliźniacze (musculi gemelli), mięsień zasłaniacz wewnętrzny (musculus obturator internus), mięsień zasłaniacz zewnętrzny (musculus obturator extemus) i mięsień czworoboczny uda (musculus ąuadratus femoris).
1. Mięsień pośladkowy wielki (musculus gluteus maocimus) Przyczepia się do powięzi piersiowo-lędźwiowej (faseta thoracolumbalis), powierzchni pośladkowej talerza kości biodrowej, brzegu bocznego kości krzyżowej i guzicznej i więzadła krzyżowo-guzowego (ligamentum sacrotuberale). Włókna części górnej przechodzą szeroką blaszką ścięgnistą ponad krętarzem większym i kończą się w paśmie biodrowo-piszczelowym (tractus ilwtibialis). Włókna części dolnej dochodzą do guzowatości pośladkowej (tuberositos glutea).
Czynność:
Utrzymuje postawę pionową podczas stania. W stawie biodrowym jest najsilniejszym prostownikiem uda, obraca je na zewnątrz i przywodzi. Poprzez przyczep powięziowy odwodzi udo. W stawie kolanowym dzięki pasmu biodro wo-piszczelo-wemu prostuje.
Unerwienie: