Dodał admin, 2007-12-12 Autor / Opracowanie: Studentka_1984

J. M. Keynes przedstawił swoją teorię pieniadza, zwaną teorią preferencji płynności,

Na początku lat pięćdziesiątych XX w. coraz śmielej zaczęto krytykować teorię preferencji płynności. Wprawdzie jej nie odrzucano, ale modyfikacje były coraz głębsze.
Jak pamietamy, Keynes twierdził, że tylko spekulacyjny popyt na gotówkę zależy od stopy procentowej. W 1952 r. W. J. Baumol i J. Tobin uznali, że również transakcyjny popyt na pieniądz zależy od stopy procentowej. Dochody przeznaczone na bieżące potrzeby mogą być równiez ulokowane w papierach wartosciowych, a nastepnie stopniowo zamieniane na gotówke. Im wyższa jest stopa procentowa, tym większa skłonnośc do tego typu działań i tym większa strata wynikająca z utrzymywania zasobów pieniężnych. Zamiana papierów wartościowych na pieniądz nie stanowi żadnego problemu, chociaż wiąże się z pewnym kosztem. Za tę usługę bank po prostu pobiera opłatę. Podejmując decyzje, jaką część dochodu trzymać w pieniądzu, a jaką w papierach wartościowych, trzeba uwzględniać zarówno koszty zamiany, jak i utratę procentu od papierów warościowych. Wydatki nie są realizowane natychmiast, lecz stopniowo. Do zapewnienia ciągłości ich dokonywania wystarczy utrzymywanie w pieniądzu części dochodu — przyjmijmy, że w wysokości C. Gdy porcja ta będzie wyczerpana, wystarczy ponownie zamienić walory na gotówkę. Zamiana będzie trwać dotąd, aż cały
dochód ęedzie wydatkowany.
Ale to nie koniec modyfikacji Tobina. W 1958 r. zmodyfikowal teorie spekulacyjne go popytu na pieniadz. Jak pamietamy, Keynes twierdzil, ze jednostka moze utrzymywac majatek albo w pieniadzu, albo w obligacjach. J. Tobin uznal, ze jednostka moze przechowywac rezerwy pieniezne i papiery wartosciowe rownoczesnie (nie liczac aktywdw realnych). Wynika to stąd, ze stopa procentowa jest elementem niepewnosci. Tobin jako pierwszy podwazyl twierdzenie, ze pieniadz to aktywa bez ryzyka. Pieniadz, jego zdaniem, nie tylko nie przynosi dochodu, ale deprecjonuje sie.
M. J. Keynes ble.dnie zakladal, ze tylko pieniadz to aktywa plynne. Wediug Tobina tak nie jest, gdyz istniej^ krotkoterminowe papiery wartosciowe, ktore bardzo latwo mozna zamienic na gotowke. Co wiecej, pieniadz nie jest utrzymywany nawet w celach spekulacyjnych. Temu celowi sluza papiery wartosciowe. Jednostka ma wybor nie miedzy obligacjami i pienia.dzem, lecz miedzy plynnymi krbtkoter-minowymi papierami wanosciowymi i nieplynnymi papierami dlugoterminowymi.
Szkola z Yale, pod przewodnictwem Tobina, dala podwaliny teorii stcDfeEK^. , portfela aktywdw. Wedtug tej teorii, struktura aktywow w portfelu maja,tku jednostki zalezy od relacji dochodowosci poszczegolnych rodzajdw aktywow i stopnia ich substytucyjnosci. Jednostka dokonuje takich zmian w portfelu aktywdw, aby zmaksymalizowac dochod przy danej strukturze stop procentowych i danym stopniu wymienialnosci aktywdw. Popyt na pieniadz jest funkcja tych dzialari.