Dodał admin, 2007-11-27 Autor / Opracowanie: Studentka_1984

Budżetowanie inwestycji wymaga rozstrzygnięcia, który z długofalowych projektów należy podjąć oraz jak go sfinansować

 METODA OKRESU ZWROTU
Centralnym zagadnieniem tej metody oceny projektów inwestycyjnych jest okres zwrotu, który jest długością okresu jaki mija, zanim łączne skuŹmulowane wpływy gotówkowe (po opodatkowaniu) z projektu nic będą równe początkowemu wkładowi gotówkowemu na ten projekt. Innymi słowy jest to czas jaki firma potrzebuje, aby otrzymać wpływy gotówki z inwestycji wystarczające do odzyskania pierwotnego nakładu. Prostota tej metody stanowi w równym stopniu jej wadę jak i zaletę. Metoda ta stwierdza, że projekt inwestycyjny należy przyjąć, jeżeli jego okres zwrotu nie przekracza jakiegoś wyznaczonego limitu czasu, np. 3 lata. Pomija ona w ogóle przepływy gotówkowe następujące po okresie zwrotu. Tylko w minimalnym zakresie bierze pod uwagę wartość pieniąŹdza w czasie, czyni to mianowicie tylko w odniesieniu do wkładu początkowego. Bywa jednak, że wyniki stosowania tej metody i metody NPV są takie same. Są sytuacje, gdy firma zdecyduje się na taka inwestycję, która da najszybsze wyniki, niezależnie od tego, że projekty alternatywne przyŹniosłyby wyższą stopą zwrotu w dłuższym okresie. Metoda okresu zwrotu szczególnie nadaje się do takich sytuacji.
 METODA ZDYSKONTOWANEGO OKRESU ZWROTU
Biorąc pod uwagę z jednej strony dość powszechne wykorzystywanie metody okresu zwrotu, z drugiej zaś jej ewidentną niezdolność do generowania dobrych decyzji inwestycyjnych dla wielu typów projektów, zaproponowano stosowanie zdyskontowanego okresu zwrotu, który przypomina zwyczajny okres zwrotu, jednak definiowany jest jako długość okresu, który upływa, zanim aktualna wartość skumulowanych wpływów gotówkowych nic przewyższy pierwotnego wkładu gotówkowego. Stopą dyskontową zastosowaną do takich kalkulacji jest najczęściej koszt kapitału. Zatem taki zdyskontowany okres zwrotu w większym już^ stopniu uwzględnia wartość środków pieniężnych w czasie, które przepływają zanim nastąpi pełny zwrot.
 METODA RACHUNKOWEJ STOPY ZWROTU
Rachunkowa stopa zwrotu, czasem nazywana też stopą zwrotu na inŹwestycji (ROI) jest dosyć często stosowana z kilku powodów. Po pierwsze, jest łatwa do obliczenia. Po drugie, ROI i wewnętrzna stopa zwrotu dla wielu projektów niewiele się różnią, więc stosowanie ROI nie zawsze proŹwadzi do nietrafnych decyzji. Po trzecie, firmy często wykorzystują ROI w analizowaniu i ocenie wyników działania, co prowadzi do silnego nawyku używania tego narzędzia.
Należy jednak podkreślić, że rachunkowa stopa zwrotu pomija zupełnie wartość pieniądza w czasie oraz wykorzystuje raczej dane rachunkowe (tworzone metodą narastających należności) zamiast danych z przepływów gotówki, co w konsekwencji czyni tę metodę dość ryzykowną w analizie projektów inwestycyjnych..