Dodał admin, 2007-11-18 Autor / Opracowanie: Paweł Stasiak

W nurcie ideologii związanych z rozwojem cywilizacyjnym i społecznym wyraźnie można wyodrębnić myśl europejską, silnie podkreślającą humanizm, udział jednostki w życiu społecznym

Przestrzeń społeczną stanowią ludzkie stosunki, niemniej media współcześnie zajmują w niej sporo miejsca i co więcej - wydaje się, iż wraz z rozwojem nowych technologii komunikacyjnych pole zastosowania ich się powiększa. Po części wynika to z ich liczebności (np. media drukowane w Polsce to ok. 5700 tytułów), systematycznej działalności (on-line, 24 h/dobę), masowego odbioru (średnio Polak poświęca 4 h dziennie na oglądanie TV ) . Przez swój zasięg, regularność i powtarzalność media masowe są centralnym i konstytutywnym elementem współczesnego społeczeństwa.
Kolejnym elementem kształtowania postaw sprzyjających komunikacji może być organizacja w jakiej działa lub pracuje człowiek. Zostało nawet wprowadzona specjalne określenie charakteryzujące system wartości i zasad panujących w organizacji jako kultura organizacji.
Kultura organizacji to zbiór dominujących wartości i norm postępowania charakterystycznych dla danej organizacji. Podbudowany założeniami co do natury rzeczywistości i przejawiających się poprzez artefakty zewnętrzne, sztuczne twory danej kultury. To pewna wspólnota umysłowa, rozumiana jako postawa całej działalności organizatorskiej leżąca przed i ponad konkretnymi zadaniami, jakie organizacja ma do spełnienia. Jest kolektywnym zaprogramowaniem umysłu, które wyróżnia jedną grupę społeczną nad inną. Kultura organizacji jest wartością, standardem, sposobem rozumienia , przekonania, na które składają się systemy elementów . Jest podstawą przetrwania dla organizacji .
Z powyższego wynika, że można poprzez kształtowanie otwartej kultury organizacji jednocześnie wpływać na postawy jednostek w niej funkcjonujących.
Public Relations realizowany przez taką organizację siłą rzeczy oparty o jej zasady etyczne, wartości także będzie miał cechy rzetelności i otwartości na otoczenie.
Przykładowo interesujące są badania, które pokazują, co stanowi największą barierę rozwoju programów Społecznego Zaangażowania Biznesu w firmach . Organizacja The Giving Campaign zbadała, co przedsiębiorstwa postrzegają jako przeszkody w rozwoju tzw. payroll giving (czyli odpisów charytatywnych z pensji pracowników). Ponad 40% respondentów uznało, że barierą jest brak zainteresowania pracowników działaniem charytatywnym; u ponad 30% pracownicy preferowali inną, prywatna formę zaangażowania; 25% uważało tego typu program za zbyt skomplikowany; a 15% za trudny do komunikowania. Tylko dla 10% problemem było zbyt małe wsparcie kadry zarządczej . Wyniki mogą być lekcją dla polskich przedsiębiorstw rozpoczynających pracę nad programem zaangażowania społecznego. Nie wystarczy „chcieć” zaangażować się społecznie. Inwestycje społeczne powinny stać się stałym elementem kultury i procesów planowania w przedsiębiorstwie. Wybór programu zaangażowania powinien brać pod uwagę zainteresowanie wybranym zjawiskiem społecznym, zrozumienie aspiracji i umiejętności pracowników, relacje z określonymi grupami interesu, a wreszcie, czas i zasoby dostępne w przedsiębiorstwie.