Dodał admin, 2007-11-18 Autor / Opracowanie: Paweł Stasiak

W nurcie ideologii związanych z rozwojem cywilizacyjnym i społecznym wyraźnie można wyodrębnić myśl europejską, silnie podkreślającą humanizm, udział jednostki w życiu społecznym

 Często pojęcie to utożsamia się również ze sposobem przekazywania informacji (komunikatów) oraz z relacjami, jakie zachodzą podczas ich wymiany ( komunikacja interpersonalna ).
W procesie komunikowania można wyróżnić kilka podstawowych, zawsze występujących etapów ;
1) inicjujący, w którym nadawca w bardziej lub mniej świadomy sposób formułuje swoją intencję (osoby, która wytwarza przekaz) przekazania pewnej treści,
2) kodowanie, tj. przełożenie tych treści na określone zachowania,
3) nadawanie, tj. przekazanie wiadomości za pośrednictwem określonych zachowań,
4) odbiór, tj. percepcja przez narządy zmysłów odbiorcy zachowań nadawcy,
5) odkodowywanie, tj. przełożenie odebranych sygnałów na wiadomość,
6) interpretacja wiadomości, tj. przypisanie jej przez odbiorcę znaczenia.
Przy czym jako nadawcę rozumiemy osobę, która wytwarza przekaz.
Pierwszy z etapów ( inicjujący) możemy opisać również jako powstawanie myśli , która pojawia się w umyśle nadawcy. Kodowanie - następuje w momencie przekształcenia treści pisanej na wiele gestów i symboli. Proces ten jest konieczny, gdyż komunikat przekazuje często jedna osoba, która stara się być zrozumiana dobrze przez swoich słuchaczy.
Komunikatem z kolei jest aktualna, fizyczna postać przekazywanej informacji. Komunikat może przybierać różne postacie. Dla mówcy nadawanym komunikatem jest treść jego przemówienia, dla piszącego – treść pisma, dla malarza obraz, dla policjanta kierującego ruchem na jezdni – odpowiedni układ rąk.
Odkodowanie - następuje w momencie przekształcenia komunikatu przez słuchacza, który stara się go zrozumieć. Odbywa się ono w dwu etapach: w pierwszym odbiorca otrzymuje komunikat, w drugim zaczyna go przetwarzać. Wpływ na to ma własna ocena użytych symboli oraz doświadczenie (ludzie słyszą to, co chcą usłyszeć).
Bardzo często w komunikacji mamy do czynienia z tak zwanym sprzężeniem zwrotnym. Sprzężenie zwrotne - jest to odwrócenie komunikacji, w którym to wyrażamy reakcję na komunikat nadawcy. Możemy wyróżnić dwa typy sprzężeń zwrotnych: pierwszy to bezpośrednie wyrażenie na przykład: potakiwanie głową lub drugie pośrednie owocujące np.: wzrostem efektywności pracy. W momencie, gdy sprzężenie zwrotne jest silniejsze, to proces komunikowania się jest lepszy .
W zależności od sposobu, w jakim każdy z etapów jest realizowany możemy wyróżnić różne metody komunikacji. W procesie komunikowania możemy korzystać z dodatkowych urządzeń i przyrządów, lub też komunikować się bez ich udziału, niejako bezpośrednio. Współcześnie istnieje także specyficzny rodzaj porozumiewania się - komunikacja przez media, nazywana też komunikacją masową, w związku z czym dzielimy także komunikację na pośrednią i bezpośrednią. Odbiorcami sygnałów może być pojedyncza osoba, grupa lub też bardzo duża ilość osób.
W tym ostatnim przypadku możemy mówić o komunikacji masowej.
Termin komunikowanie masowe, jest tłumaczeniem angielskiego mass communication. Przymiotnik „masowe” oddaje właściwie sens samego procesu komunikowania (porozumiewania się), a to z pewnością jest atutem tego terminu. Komunikowanie się jest naturalną, niejako wrodzoną potrzebą każdego człowieka. Podobnie jak złożona jest istota ludzka, równie trudne do określenia i jednoznacznego zdefiniowania wydaje się pojęcie komunikacji. Komunikację można określić jako proces wymiany wiadomości w środowisku społecznym, który obejmuje aktywność poznawczą, stany aktywne oraz zachowania. Inni natomiast traktują ten proces jako werbalne i niewerbalne zachowanie się człowieka w otoczeniu, a więc interakcję, porozumiewanie się .