Dodał admin, 2007-11-18 Autor / Opracowanie: Paweł Stasiak

Uczenie się w okresie szkolnym stanowi czynność, w którą społeczeństwo ingeruje w sposób najbardziej bezpośredni, stwarzając obowiązujące wszystkich sytuacje w postaci sformalizowanych instytucji

WIEK ROZPOCZYNANIA NAUKI SZKOLNEJ.
Wyraźne zróżnicowanie obowiązku szkolnego w różnych krajach, fakt, że dzieci rozpoczynają naukę w wieku 5, 6, 7, 8 lat, wcale nie oznacza, by jedne z nich były lepiej a inne gorzej rozwinięte, jedne zdolne, inne zaś niezdolne w określonym wieku do podejmowania podobnych zadań i wysiłków. Wynika ton raczej z niejednakowego zakresu opieki domowej oraz z różnego stopnia upowszechnienia przedszkoli i z niejednakowego ich programu. Duże różnice powstają w rezultacie odmiennych form organizacyjnych, programów i metod nauczania stosowanych w kl. I.
O ile jednak nie można odpowiedzieć jednoznacznie w sposób ogólny na pytanie: w jakim wieku życia należy kierować dziecko do szkoły, o tyle na podstawie analiz określonych warunków społecznych i instytucji kształcących możliwe jest postulowanie konkretnych rozwiązań organizacyjnych. Pytanie wyłącznie o wiek tylko wtedy miałoby sens, gdyby zakładało się niezmienność przedszkola szkoły.
Wcześniejsza realizacja obowiązku szkolnego byłaby w aktualnych warunkach (przed upowszechnieniem przedszkoli i przed wprowadzeniem niezbędnych zmian w organizacyjnej strukturze szkoły) równoznaczna ze zwiększeniem liczby dzieci, które spotyka niepowodzenie już w pierwszych latach nauki w szkole.
Natomiast po upowszechnieniu przedszkola i koniecznej modernizacji nauczania początkowego możliwe chyba stanie się przyspieszenie rozpoczynania realizacji obowiązku szkolnego w skali ogólnej. Wówczas będziemy może kierowali sześciolatków do szkoły.