Dodał Grzesiek, 2007-10-14 Autor / Opracowanie: Sylwester Legut

Półwysep Apeniński wrzyna się swym „kozaczym” konturem w basen morza śródziemnego, którego naturalne granice wybrzeży jak sięgnąć wzrokiem powlekane są lazurową wodą słonego morza

Miejsce to faktycznie jest raczej dedykowane turystom, którym nie przeszkadza ciasnota na plaży, blisko ustawionych obok siebie leżaków, nocny hałas dyskotek i wyjących do rana silników małych motorynek, jak i sprzedawany w butikach powtarzający się asortyment plażowy, oraz kiczowate pamiątki. Jednakże, jeżeli ktoś odpoczywając w Rimini, będzie chciał prócz morza zażyć innych emocji, to polecam centrum miasta w głębi lądu. Tutaj stoi najstarszy łuk tryumfalny z czasów cesarstwa rzymskiego, Augusta Oktawiana. Zachowany i używany po dziś dzień most Tyberiusza z I wieku naszej ery. Warto zajrzeć do świątyni Sigismonda Malatesty (kościoła Św.Franciszka), jak i nowo otwartego miejskiego muzeum. Około 25 km na wschód od Rimini, na tytanowej górze, położone jest San Marino. Urocza stolica starej republiki, antycznej osady rzemieślnika Marina, który przybył tutaj w około 311 roku, by utworzyć enklawę wolności religijnej. Dziś ewidentnie współcześni mieszkańcy San Marino, istnienie republiki odnoszą do zupełnie innych wartości. To państwo dziś żyjące z turystyki i handlu, głównie alkoholem, kosmetykami, galanterią skórzaną, jak i biżuterią. Jednodniowy spacerek wąskimi, kamiennymi uliczkami stolicy republiki, położonej na wysokości ok.700 metrów n.p.m., z pewnością będzie wyczerpującą atrakcją dla nas i naszych zasobów finansowych. Specjałem alkoholowym San Marino jest Amaretto (likier migdałowy), które można degustować w każdym sklepie alkoholowym, jak i inne napoje wyskokowe (uwaga! - zauważam, że ceny alkoholu w S.Marino , są wyższe jak w sklepach na terenie Italii).
Z Riminii w około godzinę jazdy pociągiem można dojechać do Rawenny. Najstarsze mozaiki bizantyjskie zachowane na świecie ( VI wiek), dotyczą właśnie tego miasta. Niegdyś stolica imperium zachodniego, gdzie w czasach cesarza Teodoryka była przykładem niespotykanej symbiozy religijnej Arianów, ortodoksów chrześcijańskich i ludów łacińskich.
Opis mój nie jest absolutnie wyczerpującym zagadnienia Italii. Należy wspomnieć o stojącej na lagunie Wenecji i jej bliskich wyspach: Murano z hutami szkła artystycznego, Burano słynącego z koronek i szlifowanego kamienia.
Ukochana Padwa Kochanowskiego i innych poloników - mieście, w którym znajduje się arka dramaturga i doktora kościoła – Św.Antoniego.
Dramatyczna Werona – z areną i balkonem Julii.
Piza, którą kojarzymy z wiecznie pochyloną dzwonnicą i niesamowitą akustyką baptysterium na Placu Cudów.
Prastara Toskania, świata Etrusków i księstwa Medyceuszy.
Terakotowa Umbria z perłami architektury średniowiecza i świętością Franciszka.
Bolonia, która kocha i uczy – „la Dotta”.
Rzym w grubych księgach opisany, od matki wilczycy wykarmiony, lemieszem Romulusa i orężem cesarzy w historii grawerowany.
W moim opisie uwagę zwracam na południe Włoch, ponieważ statystycznie niewielu nas tam było.