Dodał admin, 2007-10-14 Autor / Opracowanie: Emilka

Na terenie Białowieży istnieją znakomite warunki do uprawiania różnych form turystyki aktywnej, a w szczególności pieszej, rowerowej, kajakowej i konnej.

Istnieją tutaj również znakomite warunki do uprawiania różnych form turystyki aktywnej, a w szczególności pieszej, rowerowej, kajakowej i konnej. Dla turystów uprawiających turystykę pieszą i rowerową istotne będzie uzupełnienie sieci szlaków, co przewiduje niniejsza koncepcja, w tym zwłaszcza wyznakowanie pieszego i rowerowego „Szlaku Krainy Żubra”. W całej, dość rzadko zaludnionej Białowieży, obfitującej w lasy, są znakomite warunki do uprawiania turystyki konnej w różnych formach (konie pod siodło, przejazdy bryczkami, wozami, saniami), na razie wykorzystane w stosunkowo niewielkim stopniu. Należy tworzyć warunki do wszechstronnego rozwijania tej formy turystyki, a w niektórych rejonach wytyczyć specjalne trasy konne. Wiele elementów turystyki aktywnej jest obecnie oferowanych w kwaterach agroturystycznych (wypożyczalnie rowerów i kajaków, konie, bryczki). Jest to właściwy kierunek wzbogacania oferty agroturystycznej.
Działaniami wspomagającymi powinno być wydawanie map, folderów i mini-przewodników po poszczególnych szlakach pieszych, rowerowych i wodnych oraz przedstawiających możliwości rozwijania poszczególnych form turystyki aktywnej w regionie.
Aby przyciągnąć najbardziej pożądanych turystów z zewnątrz, czyli przede wszystkim z miast, czy nawet z zagranicy, należy stworzyć i wyeksponować te walory, które są oryginalne, niepowtarzalne i charakterystyczne. Zamiast więc inwestować, niemałe w końcu pieniądze, w budowę zalewu rekreacyjnego, czyli w stworzenie mocno wątpliwej i najbardziej banalnej „atrakcji”, powtarzającej się w wielu regionach Polski, i stanowiącej wraz z otoczeniem zagrożenie dla krajobrazu kulturowego, samorządy powinny raczej zainwestować np. w ochronę unikatowych zespołów zabudowy drewnianej, które nie mają odpowiednika w całym kraju. Z jednej strony przyczyni się to do ochrony najcenniejszych walorów kulturowych i poprawi jej estetykę, a z drugiej – wykreuje oryginalną atrakcję turystyczną i pozwoli na stworzenie z nich kwater agroturystycznych, warsztatów rękodzieła ludowego, gospód regionalnych, czy też punktów informacji turystycznej a także dla opracowania w oparciu o te walory atrakcyjnych produktów i ofert turystycznych.
Kwestia ochrony walorów kulturowych Białowieży wymaga odpowiedniego nagłośnienia i akcji edukacyjnej. Bezcenne walory przyrodnicze Puszczy Białowieskiej są powszechnie znane, z niezwykłej rangi kulturowych walorów sprawę zdają sobie jedynie nieliczni. Także sami jej mieszkańcy często nie zdają sobie sprawy z tego, że ich stare chaty mają jakąkolwiek wartość. Trzeba im to uświadomić i pokazać, że zwarte zespoły drewnianej zabudowy, to w dzisiejszej Polsce coś wyjątkowego, z czego można być dumnym, czymś co może stanowić atrakcję turystyczną i przyciągnąć turystów, a co łatwo może zniszczyć nawet jeden dom nie pasujący do całości. Oczywiście, nikt nie wymaga, aby miejscowa społeczność mieszkała w „żywym skansenie” tylko dla uciechy turystów. Stąd należy przedstawić możliwości wykorzystania tych niezwykłych walorów do osiągania zysków z turystyki wiejskiej.
Celowe wydaje się wdrożenie programu ochrony krajobrazu kulturowego. Możliwość realizacji projektu mogą zapewnić różnego rodzaju fundusze i środki pomocowe. Akcja i działania na rzecz ochrony bezcennych walorów kulturowych wsi puszczańskich muszą jednak zostać podjęte możliwie jak najszybciej, w przeciwnym bowiem wypadku, wobec gwałtownie postępujących zmian krajobrazu wiejskiego, za lat kilkanaście walorów tych już po prostu nie będzie.