Dodał admin, 2007-10-12 Autor / Opracowanie: Dorota Rytko

Proces zmian rozwojowych zachodzących w życiu ludzkim rozpatrywać możemy w różnych aspektach: w aspekcie rozwoju fizycznego, motorycznego lub psychicznego.

Okres dojrzewania płciowego rozpoczyna bardzo intensywny przyrost długości ciała, określony jako „skok przedpokwitaniowy”. Zmieniają się także proporcje ciała. W okresie dojrzewania zwiększa się aktywność dziecka, zwiększa się pobudliwość i znaczna zmienność nastrojów. W motoryce dziecka obserwujemy znaczną niezgrabność ruchów, która jest w znacznym stopniu rezultatem braku koordynacji poszczególnych grup mięśniowych.
IV. Okres młodzieńczy - trwa od uzyskania dojrzałości płciowej do końca procesu wzrastania, co u kobiet przypada na około 20 rok życia, u mężczyzn na około 23 rok życia. W tym okresie przyrosty długościowe ciała są nieznaczne, zwiększa się masa ciała.
V. Okres wieku dorosłego – trwa od uzyskania ostatecznej długości ciała do pierwszych objawów starzenia się, co u mężczyzn ma miejsce między 35 a 40 rokiem życia, a u kobiet około 30 – 35 roku życia. W tym okresie występuje pełnia fizycznej dojrzałości.
VI. Okres dojrzały – nasilają się procesy starzenia organizmu, odkładania się tkanki tłuszczowej, siwienie, wypadanie włosów, marszczenie się skóry itp.
VII. Okres starości – dzielimy na trzy stopnie:
• Stopień pierwszy – trwa od około 65 do70 roku życia.
• Stopień drugi – trwa do około 80 roku życia.
• Stopień trzeci trwa po 80 roku życia.

Wraz z rozwojem fizycznym dziecka rozwojowi ulegają również cechy motoryczne. Badacze wyłonili pewne prawidłowości występujące w rozwoju poszczególnych cech motorycznych człowieka, wyszczególniono określone fazy rozwojowe i połączono ściśle z rozwojem psychicznym człowieka. Dlatego też mówiąc o rozwoju motoryki dzieci używa się raczej sformułowania „rozwoju psychomotorycznego”.
Roman Trześniowski w swoich badaniach nad kształtowaniem i rozwojem sprawności fizycznej przedstawił dynamikę zmian jakie zachodzą w poszczególnych elementach sprawności fizycznej, wykazał ich zależność od poszczególnych czynników : budowy ciała, płci, wieku kalendarzowego, stanu zdrowia, warunków socjalnych.

Przedmiotem rozważań mojej pracy są trzy cechy sprawności fizycznej: szybkość, siła i wytrzymałość. Ponieważ sprawność fizyczna na przestrzeni życia człowieka ulega nieustannym zmianom wraz z rozwojem ontogenetycznym, poszczególne elementy sprawności fizycznej rozwijają się wraz z wiekiem. Optymalny zaś poziom osiągają w różnych latach.

Proces zmian rozwojowych zachodzących w życiu ludzkim rozpatrywać możemy w różnych aspektach: w aspekcie rozwoju fizycznego, motorycznego lub psychicznego. Są one ściśle ze sobą powiązane, a odrębne ich rozpatrywanie wynika tylko z chęci prostszego ujęcia omawianego problemu.
Zwykle z pojęciem rozwoju fizycznego wiąże się pojęcie wzrastania, rozumiejąc przez to zwiększenie się wymiarów ciała ludzkiego, jego masy oraz różnicowanie tkanek. Z rozwojem wiąże się proces różnicowania komórek organizmu, prowadzący do tworzenia się różnych tkanek, kształtowania narządów, a także do zmian w proporcjach ciała. Nierozłącznie w parze ze wzrastaniem i różnicowaniem organizmu idzie doskonalenie funkcji, stanowiąc nierozłączne składowe rozwoju fizycznego.